Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Ever Living - Herephemine

The Ever Living - Herephemine

Label : Chromism Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Soms kom je een album tegen waar je na het bekijken van de layout van denkt, nou, ik ben heel benieuwd wat dit gaat worden. Het ziet er erg veelbelovend uit, maar gaat deze band waarmaken wat ze beloven? En soms is het dan zo dat er niks van klopt en dat je zelfingenomen je hand op je knie slaat en tegen de ruimte om je heen zegt: "Zie je wel, dat dacht ik dus al." De layout van 'Herephemine' ziet er gelikt, interessant en uiterst verdacht uit en het schept hoge verwachtingen, vooral de titels van de nummers (o.a. 'The Great Defeatist' en 'Foreboding Epiphany'), maar laat me je zeggen, The Ever Living maakt al die beloftes en verwachtingen waar.

Een jonge band uit Londen die pas in 2016 een EP ('The Ever Living') uitgaf en nu in 2018 komt met hun debuutalbum 'Herephemine', een album dat klinkt alsof deze heren al enige tijd samen muziek maken. Ondertussen hebben ze het podium gedeeld met bands als Skindred en Ghost Bath.

De eerste indruk die ik had toen ik het album luisterde was dat ik naar een geslaagde poging tot het combineren van black metal (de vocals) en doom metal (de muziek) aan het luisteren was. Beide genres waar ik erg van geniet, dus zelfs op de warme, zonnige middag dat ik dit beluisterde deed het mijn ijskoude hart bijzonder goed. Als je dan verder gaar luisteren krijg je meer het idee dat wat deze band probeert te doen het schilderen van sonische, cinematische (in hun eigen, terechte woorden) landschappen is, waarin muzikale laag op muzikale laag wordt gelegd, wat steevast resulteert in prachtige hoofdstukken waarin je jezelf vrij makkelijk kunt onderdompelen en verliezen. Muziek is een combinatie van verschillende instrumenten en in dit geval is alles, ondanks de dissonantie, volledig in harmonie en weet The Ever Living met elk nummer een duistere, soms hopeloos aanvoelende ambiance te creëren.

Al met al klinkt deze muziek als iets wat je op de zondagmiddag van Roadburn, terwijl je moe bent en een kater hebt, uit één van de zalen hoort vloeien. Toch nieuwsgierig besluit je om dan maar even een kijkje te nemen en vervolgens merk je dat je tot voorbij het einde bent gebleven en hoop je dat ze de set nog een keer komen spelen. Ik ben heel nieuwsgierig naar wat deze heren ons in de toekomst nog gaan brengen.

<< vorige volgende >>