Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Cruachan - Nine Years Of Blood

Cruachan - Nine Years Of Blood

Label : Trollzorn Records | Archiveer onder pagan / folk metal

Release type: Full-length CD

Vera : Met het album ’Blood On The Black Robe’ begon in 2011 een nieuw hoofdstuk in de toen al rijke geschiedenis van de Ierse folk/black metal band Cruachan. Deze echelons van het folk metal genre keerden terug naar de ruwheid en heftigheid uit hun beginperiode en met het vertrek van Karen Gilligan verdween ook de verzachtende toets der vrouwelijke vocalen. Niet alleen ondergetekende was daar blij mee, de populariteit van de band ging vervolgens terug in stijgende lijn. ’Blood For The Blood God’ (2014) vervolgde deze koers en was het tweede luik van een trilogie met bloed als thema. Nu is het tijd voor het derde en laatste deel van de trilogie: ‘Nine Years Of Blood’, een conceptalbum over de oorlog tussen Ierland en Engeland van 1593 tot 1603.

Het is wederom verplichte kost voor zij die houden van gepassioneerde folk metal met geschiedkundige, intelligente teksten. Keith Fay is – en niet alleen als zanger – in grote vorm en ook al is dit album nog heftig, toch is er terug meer ruimte voor sublimatie vanuit andere hoek. Ditmaal zelfs uit de klassieke muziek, volgens de maker van dit epos. Onze indruk is toch dat men er stevig en strijdlustig tegenaan gaat. Het album vangt traditiegetrouw aan met een sfeervol instrumentaal intro ‘I Am Tuan’, maar dan barst ‘Hugh O’Neill – Earl Of Tyrone’ los met woeste zwartgeblakerde zang en Spartaanse gitaren. Enkel een fluitintermezzo vormt de adempauze, dan scandeert men op aanstekelijke en opruiende wijze de titel. Ergens heeft ‘Blood And Victory’ een bepaalde schwung dat me aan Finntroll doet denken, maar verder houdt die vergelijking op en galoppeert men weer vlot tussen ruwe zang en kalmere stukken. Catchy is de wisselwerking tussen cleane en black zang. Het eerste nummer dat Keith Fay schreef voor dit album – en ook het langste – is ‘Queen Of War’. Een weemoedige viool en cleane zang voorop, dan valt men episch uit en wordt het heftiger en strakker met naar het einde toe ook een basintermezzo en ophitsende metal. De samenzang in ‘The Battle Of The Yellow Ford’ is mooi, maar weldra volgt er heel wat afwisseling, zowel in de zang als instrumentaal. Viool en fluitspel spelen van oudsher een grote rol in de songs. Een mooi voorbeeld daarvan is ‘Cath Na Brioscal’. Folk melodieën spelen wulps haasje over met klassieke metalen riffs in het beklijvende ‘The Harp, The Lion, The Dragon And The Sword’ waarvan de titel bezeten gescandeerd wordt. Na enkele korte intermezzo’s (‘An Ale Before Battle’ en het titelnummer) weet men ook in de volgende tracks de spanning hoog te houden, om te eindigen met een heftige versie van de traditional ‘Back Home In Derry’. Wederom een bijzonder sterk album van deze Ierse voorvechters van folk metal!

<< vorige volgende >>