Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Machina - Ride Revenge

Machina - Ride Revenge

Label : Eigen beheer | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Het Finse Machina is niet echt actief te noemen. Hun eerste EP, ’Dark Age Digital’ verscheen in 2005, gevolgd door de eerste langspeler ‘Majestic Machination’ in 2009, en het is alweer drie jaar geleden dat de laatste plaat ’Hellbound Heart’ verscheen. Dat laatste vond ik een aangename heavy/power metal plaat en was er dan ook niet rouwig om dat ik de derde LP, ‘Ride Revenge’, moest bespreken.

Muzikaal gezien is de band op ‘Ride Revenge’ weinig afgeweken van hetgeen ze op hun vorige albums liet horen en komt met (vrij standaard) melodieuze heavy/power metal. De opener ‘New World Vision’ doet enigszins denken aan Running Wild, en daarmee gaat de plaat in ieder geval veelbelovend van start. De daaropvolgende ‘Forgery’ heeft echter een meer Accept/U.D.O.-achtige vibe, en alhoewel deze niet zo sterk is als de opener is er nog geen reden tot klagen. Helaas krijgen we daarna meteen een saaie, semi-akoestische en vooral irritante ballade waardoor de stemming meteen inzakt. De schade wordt gelukkig hersteld door het mooie, bombastische, rockende en enigszins folky power metaller ‘Warmonger’s Heyday’; een heerlijk clichématige en daardoor nostalgische power metal nummer. Daarna krijgen we wederom een (80s-getinte) hardrocker met een AC/DC- en ZZ-Top-geïnspireerde sfeer. Zeker niet slecht, maar een beetje een anticlimax na diens krachtige voorganger. En yup, er is een patroon hier, want het is weer tijd voor een, jawel, irritante ballade die de kracht uit de plaat zuigt. Jammer. De daaropvolgende songs rocken wel, maar echt bijzonder zijn ze helaas niet. Het zevenminuten-durende, afsluitende titelnummer begint als een ballade, en ik vrees alweer het ergste. Gelukkig wordt de song halverwege omgetoverd in een stevige doom-stuk met een heerlijk duister en dreigend sfeer dat doet denken aan Tony Martin-era Black Sabbath, waarmee het album ten minste ook sterk wordt afgesloten.

Al met al is ‘Ride Revenge’ een leuk album, maar heeft helaas niet de nodige in huis om het gemiddelde te ontstijgen. En de heren zouden er in de toekomst goed aan doen om die ballades weg te laten en de focus op (snellere) power metallers te leggen, want dat doen ze erg goed.

<< vorige volgende >>