Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Gozu - Equilibrium

Gozu - Equilibrium

Label : Metal Blade | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Gozu draait intussen al weer aardig wat jaartjes mee. Begonnen in de tijd dat iedere band die zich ook maar een beetje met stonerrock bezighield door Small Stone records werd getekend en intussen doorgegroeid naar een contract bij een groter label. ‘Equilibrium’ is het eerste werkstuk van de band voor Metal Blade en ook al is er veel hetzelfde gebleven – zoals de neiging om minstens één nummer naar een halfvergeten Hollywoodster te noemen (dit keer is Stacy Keach aan de beurt, eerder zijn Jan-Michael Vincent en Bronson Pinchot als songtitel vereeuwigd), ‘Equilibrium is zonder twijfel het meest toegankelijke album van Gozu. Het meest commerciële kun je ook stellen. De vraag is alleen wat voor muziek Gozu nu eigenlijk maakt. Is het grunge, stoner of lekker ouderwetse heavy metal. In een tijd waarin grunge en stoner zelf al genres uit het verleden zijn geworden doet het antwoord er niet veel toe. Gozu gaat door de muziekgeschiedenis en pikt er het beste uit, met als resultaat een plaat die overstroomt met vette rock. Is dat niet net waar het om gaat?

Wanneer de muziek van Gozu van een etiketje voorzien moet worden ligt het voor de hand om de Kyuss/Queens of the Stone Age kaart te spelen. Ook in het verleden klonk de band op zijn minst bijzonder geïnspireerd door Josh Homme en de zijnen. Stevige gitaren die tegelijkertijd melodieus klinken, gelaagde vocalen en fraaie koortjes – zelfs de stem van zanger-gitarist Marc Gaffney klinkt enigszins als die van Homme. Maar wie een link legt met de grunge van Soundgarden of Pearl Jam of de groove metal van Clutch heeft net zo goed gelijk. Origineel is het dus geenszins, goed daarentegen wel.

Nummer na nummer bouwen Gaffney en de zijnen naar een onvermijdelijk hoogtepunt. ‘Ballad of ODB’ is dan niet wat je in eerste instantie zou verwachten. Zoals de titel al verraadt een ballad, eentje van elf minuten zelfs die na ruim drie minuten pas echt op gang komt. ‘Ballad of ODB’ is bij uitstek een nummer dat de eigenzinnigheid van Gozu laat zien. Gozu is een band die doet wat het wil en zelfs wegkomt met een dergelijk gedrocht. Als dit het openingsnummer was geweest dan weet ik niet of ik het einde van het album had gehaald. Nu is het ze vergeven, na een keten van zeven sterke tot zeer sterke uptempo rockers die zoals gezegd het beste van de laatste decennia gitaarmuziek in ongeveer 40 minuten samenballen.

<< vorige volgende >>