Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Phi - Cycles

Phi - Cycles

Label : Gentle Art Of Music | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Nog nooit had ik van de Oostenrijkse band Phi gehoord toen ik hun nieuwste album ‘Cycles’ ontving, toch bestaat deze band al twaalf jaar. In 2007 kwam Phi met een eerste demo en brachten zij sindsdien best veel muziek uit, in de vorm van drie cd’s, één EP, en een live-cd. Tot ‘Cycles’ werd er eigenlijk elke twee jaar een CD uitgebracht, dit keer is er iets meer tijd overheen gegaan en dateert het laatste album ‘Now The Waves Of Sound Remain’ uit 2014. Naar ik heb begrepen is deze vertraging ontstaan omdat bandleider Markus Bratusa zich per ongeluk diep in zijn vingers had gesneden. Niet zo handig.

De opgelopen vertraging heeft de band eigenlijk best goed gedaan, het geluid van de band is in positieve zin wat veranderd ten opzichte van ‘Now The Waves Of Sound Remain’. Niet alleen muzikaal klinkt de band beter maar ook productioneel lijken er grote stappen te zijn gezet, het klinkt erg goed. Phis is niet de meest innovatieve band in het genre, de muziek valt te omschrijven als een mix tussen OSI en Leprous. Vooral de rustige zangpartijen van Bratusa doen mij sterk denken aan OSI, in deze delen is zijn stem onderscheidend ten opzichte van de hardere delen, hoewel hij ook daar zeker niet verkeerd klinkt. De sterkste momenten van het album zijn de ritmische doch atmosferische stukken muziek waar drummer Nick Koch met zijn dubbele bass drum kwaliteiten pronkt, ondersteund door de staccato gitaarpartijen van Bratusa en Stevan Helige, en de basgitaren van David Loimer. Ook hier is de band niet per sé innovatief, band als Opeth hebben dit eerder geperfectioneerd, toch zijn deze stukken wel erg fijn om naar te luisteren. Wat dat betreft kan ik niets dan lof hebben voor de muzikanten, het zijn stuk voor stuk prima muzikanten die weten hoe zij hun instrumenten moeten bespelen. Er zitten ook een aantal zéér indrukwekkende gitaar solo’s in, technisch maar ook met gevoel. Eigenlijk is er niets op het album te benoemen wat niet goed is.

Toch mis ik iets. Het scheelt verschrikkelijk weinig, en Phi heeft alles wat een band nodig heeft om uit te groeien tot een topper, maar ze zijn er nog nét niet. Van mij had er nét iets meer ballen in gemogen, iets verder buiten de progressieve lijntjes mogen worden getekend. Het blijft nu iets te netjes en risicoloos, voor zover dat kan met dit genre. Iets meer contrast tussen hard en zacht hadden mij misschien wel over die streep kunnen trekken. Hoe dan ook, met ‘Cycles’ heeft Phi zichzelf op mijn radar gezet. Dit is echt een band om rekening mee te houden, eentje waar we in de toekomst nog wel wat van gaan horen. Phi groeit met elk album en dat zou moeten betekenen dat het volgende album een fantastische plaat gaat worden. Hou ze in de gaten!

<< vorige volgende >>