Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Stone Temple Pilots - Stone Temple Pilots

Stone Temple Pilots - Stone Temple Pilots

Label : Warner | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Vera : Natuurlijk roept de naam Stone Temple Pilots nog steeds levendige herinneringen op aan de hoogdagen van grunge begin jaren negentig. Debuutalbum ‘Core’ en alles wat volgde, ging als zoete broodjes over de toonbank. Helaas verbraste zanger Scott Weiland dit lucratieve bestaan aan zijn drugsverslaving, met als desastreus gevolg zijn dood eind 2015. Hij was toen al sinds februari 2013 ontslagen uit de band. Opmerkelijk is wel dat de band – bestaande uit de broers Dean (gitaar) en Robert (bas) DeLeo en drummer Eric Kretz – behalve de zangpositie, nooit aan bezettingswijzigingen onderhevig is geweest. Ze gingen een poosje verder met zanger Chester Bennington (Linkin Park) maar die hield het in november 2015 voor bekeken en later pleegde hij zelfmoord.

Stone Temple Pilots is dus een band die inmiddels heel wat tragedies heeft meegemaakt. Toch kwam eind 2017 het bericht dat Jeff Gutt de nieuwe zanger is. Er werd gewerkt aan nieuw materiaal en dat vond zijn plaats op ‘Stone Temple Pilots’, een titelloos album, ook al brachten ze in 2010 al een titelloos album uit. De nieuwe songs roepen veel herinneringen aan vroeger op, ook al pleegt de band allerminst plagiaat op zichzelf. Het is eerder de welbekende lijzige stijl, met nog steeds een zweem grunge in de meeste songs, die voorop staat. Dean DeLeo kleurt de songs met uitstekende solo’s. En Jeff Gutt heeft een heldere, soms lichthese stem om daar perfect op in te spelen. Bovendien lijkt hij wel een jongere versie van zijn voorganger op het podium. We horen classic rock die niet zover verwijderd is van Velvet Revolver of Slash (niet vreemd want sommige bandleden klusten al eens bij in die richting) en er is een goed evenwicht tussen ferme rockers als openingstrack ‘Middle Of Nowhere’, het sensueel gezongen ‘Meadow’ dat als eerste geopenbaard werd en het wilde ‘Roll Me Under’ enerzijds en klasse ballades als ‘Thought She’d Be Mine’ en ‘The Art Of Letting Go’ anderzijds. Vurig gitaarspel siert de uptempo songs, in tragere tracks (en zo zijn er nogal wat, grunge behoort ook lijzig te zijn, weet je wel) als ‘Six Eight’ en ‘Reds & Blues’ hanteert Dean een zwevende, huilende stijl in de solo’s die erg fijnbesnaard en fraai is. Het songmateriaal zelf vind ik wat minder opzienbarend dan vroeger, maar we zijn in het verleden dan ook verwend.

<< vorige volgende >>