Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Velocihamster - Wheel Of Steel

Velocihamster - Wheel Of Steel

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Sean Williamson is het brein achter het project Velocihamster. Ja, je leest het goed: Velocihamster. Een project dat zich speciaal richt op één instrument: de "lap steel guitar". Ik had er nog nooit echt van gehoord. Okay, ik heb wel eens muzikanten gezien die op een gitaar speelden die ze vlak op hun schoot hadden gelegd en ik dacht altijd dat dit voortkwam uit een soort handicap (ik weet het, naïef van mij) en realiseerde me niet dat dit een apart instrument is. Het is mooi dat Sean Velocihamster in het leven heeft geroepen, onder andere om dit soort misverstanden de wereld uit te helpen en om te kijken hoe ver hij het concept van deze gitaar kan duwen en verspreiden. En hij doet dat op een hele goede manier vind ik.

Toen ik het album voor de eerste keer luisterde was ik vrij skeptisch, ik vind het altijd een beetje zonde om muziek te maken dat in het teken staat van één bepaald instrument. En inderdaad, het klonk die eerste keer vrij eentonig en ik werd er ook een beetje zenuwachtig van (zoals ik dat ook heb met bijvoorbeeld jazz). Maar je kunt een album niet oordelen als je het één keer luistert, dus uiteraard heb ik hem nog een aantal keren beluisterd en man, wat een interessante wereld gaat er dan open. Elk van de zes nummers verschilt duidelijk in toon en setting en bieden dus allemaal een interessant concept aan. Hier is echt niks eentonigs aan. Op zich miste ik in eerste instantie de zang (er wordt bijna niet gezongen), maar er gebeurt zoveel in elk nummer (en elk nummer heeft ook meer instrumenten dan alleen die gitaar) dat je de zang uiteindelijk toch niet mist. Het is moeilijk om dit een naam te geven, maar het klinkt als heftige power metal meets progressieve rock en ik denk dat deze muziek een heel breed aandeel van alle verschillende metal-fans aan zal spreken. Wat ik vooral hoor is een man die met erg veel enthousiasme en overtuiging een instrument promoot dat er misschien op een podium een beetje lauw uitziet maar waar een bak heerlijke, stevige herrie uitkomt. Oh ja, dat het laatste nummer, '1.O.T.D.' een heerlijke Black Sabbath riff als basis heeft werkt uiteraard in een ieders voordeel.

<< vorige volgende >>