Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Maverick - Cold Star Dancer

Maverick - Cold Star Dancer

Label : Metalapolis Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Het Noord-Ierse Maverick (niet te verwarren met de gelijknamige Spaanse heavy metallers) heeft in de afgelopen vier jaar een aardige naam en reputatie (en een welverdiende fanschare) voor zich opgebouwd. De diep in de tachtigerjaren-gewortelde hardrock/AOR met een vleugje glamrock en heavy metal van de band rondom gebroeders Balfour mag dan wel niet origineel zijn, maar verdomme de mannen hebben toch wel de gave om sterke, pakkende songs te schrijven en garanderen ook op instrumentaal en vocaal niveau topkwaliteit. Begin volgende maand komt de band met haar derde langspeler, ‘Cold Star Dancer’; een album die hun naam en reputatie alleen maar verder zal bevestigen en doen groeien. De muzikale richting is – gelukkig – onveranderd gebleven en wat we hier hebben is wederom één groot hardrock/AOR festijn in de 80s traditie. Ik kan dan ook relatief kort zijn over deze plaat, want als je dit genre een warm hart toedraagt mag ‘Cold Star Dancer’ simpelweg niet ontbreken in je collectie.

De muziek heeft je meteen in haar greep en de brede glimlach die ze op de gezicht toveren is gedurendee driekwartier niet weg te slaan. Al vanaf de openings- en tevens het titelnummer zijn de invloeden van helden zoals Tyketto, Talisman, Firehouse, Whitesnake en soortgelijke acts weer meteen hoorbaar. Net zoals bij de voorgaande releases komen de heren echter met een hedendaagse benadering, waardoor het geheel geen moment oubollig klinkt, maar tegelijkertijd geen moment de 80s-vibe verliest. In mijn review van de tweede langspeler ’Big Red’ heb ik gezegd dat ik iets minder hard uit mijn dak ging dan bij het magnifieke debuut ’Quid Pro Quo’. ‘Cold Star Dancer’ is echter een ander verhaal; dit album is namelijk één en al hoogtepunten. Het is de heren erg goed gelukt om elk nummer een eigen sfeer en karakter te geven, waardoor de plaat erg afwisselend is geworden, maar desondanks ook als een eenheid klinkt (volg u het nog?). Er wordt sterker dan ooit gemusiceerd en vooral het gitaarwerk is gewaagder en spannender, maar over het algemeen ook iets technischer dan voorheen.

Meer dan voorheen is het echter vocalist/frontman David Balfour die hier de hoofdrol speelt. En mijn god, wat een performance zet hij neer. De man heeft gewoon een ontzettend goede en mooie stem, maar ook een bijzonder krachtige, die bovendien perfect bij deze stijl past. Nou was hij altijd al een sterke zanger, maar hij heeft zich ook duidelijk verder ontwikkeld en zingt met nóg meer gevoel en emotie, variatie en overtuiging. Er zijn momenten op dit album waarin hij ook erg dicht in de buurt bij AOR-held Steve Perry (ex-Journey) komt, maar ook het geweldige Johnny Gioeli (Axel Rudi Pell, Hardline). Ik kan dan ook niet vaak genoeg uitdrukken hoe zeer ik van zijn stem houd en hij bezorgt mij constant kippenvel met zijn sterk optreden. En niets ten nadele van de heren muzikanten die eveneens een uitstekende performance neerzetten, maar David in het bijzonder is een rijzende ster en één van de beste rock/metal vocalisten van deze tijd! Absoluut magnifiek. Zonder hem was ‘Cold Star Dancer’ waarschijnlijk niet de potentiële klassieker geweest die het is.

Naast de tien eigen composities (het intro ‘Dusk’ niet meegerekend) krijgen we een gave uitvoering van Rick Springfield’s ‘Jessie’s Girl’ als bonus, en het is een echte rocker geworden die het origineel in mijn ogen overtreft. Wat mij opvalt is hoezeer David hier als Phil Lynott klinkt! Net zoals beide voorgangers is ‘Cold Star Dancer’ opgenomen in de Manor Park Studio samen met producer Neal Calderwood, wat betekent dat de boel geluidstechnisch ook dik in orde is. Dus nogmaals: ‘Cold Star Dancer’ is een potentiële klassieker en een must voor eenieder die kwalitatieve 80s hardrock/AOR en heavy metal een warm hart toedraagt.

<< vorige volgende >>