Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Primordial - Exile Amongst The Ruins

Primordial - Exile Amongst The Ruins

Label : Metal Blade | Archiveer onder pagan / folk metal

Release type: Full-length CD

Vera : Primordial heeft de wereld een eigen stijl geschonken. De Ieren hebben hun onweerstaanbare status opgebouwd rond Keltische folk elementen, black metal en stoere heavy metal. Dit amalgaam kent na 27 jaar een nieuw hoogtepunt op het negende studioalbum ‘Exile Amongst The Ruins’ waarop de teloorgang van aloude Europese waarden in de huidige maatschappij wordt doorgelicht. Niet in alle teksten, maar het is wel het vuur aan de schenen bij de creatie van deze opvolger van het eveneens hoogstaande ’Where Greater Men Have Fallen’ (2014).

Het nieuwe album klinkt ruwer dan zijn voorganger, kwam ook tot stand met moeite omdat niet alle leden bij het schrijf- en opnameproces tegelijkertijd aanwezig konden zijn. Primordial functioneert van oudsher als een groep vrienden, ditmaal moest men moderne technieken aanwenden om alles samen te smelten. Het heeft geen invloed op de intensiteit die eigen is aan de band. Opgenomen in de Camelot studio (Dublin) met producer Ola Ersfjord, worden acht lange epossen op ons afgevuurd met een gemiddelde lengte van acht minuten. Het is een verrukkelijke geluidsband van begin tot einde, met in opener ‘Nail Their Tongues’ heldere gitaarklanken die komen aanwaaien, atmosferische pracht waarop de trotse, heroïsche zang van A.A. Nemtheanga daadkrachtig en passioneel declameert. Nu eens introspectief beschouwend, even later van op de barricades verkondigend. Zijn expressieve kunst is altijd de motor achter de band geweest, zonder de stugge overvloed aan fraaie gitaarmuren en de exquise ritmesectie te onderschatten. Het rockende ‘To Hell Or The Hangman’ kan men zelfs opzwepend en catchy noemen met zijn hypnotiserende gitaarlagen en mooie solo’s. ‘Where Lie The Gods’ vangt folkloristisch aan en getuigt van een band met inzicht, zowel op muzikaal als tekstueel vlak.

Dat laatste komt nog meer tot uiting in het aangrijpende titelnummer. Een welhaast berustend epos dat onderhuids een Pan-Europese tragedie verwoordt. In meerdere songs, waaronder ‘Upon Our Spiritual Deathbed’, leiden acceleraties tot blastbeasts (geen typefout!), een referentie naar de zwartgeblakerde roots. Dit is nog steeds aanwezig. Om dan tot inkeer te komen in een mijmering over het ouder worden in het gezelschap van goede vrienden tijdens het ontroerende ‘Stolen Years’ dat met zijn vredige atmosferische klanken en superieure zang je werkelijk tot in het diepste van je hart raakt. Het heeft bij momenten zelfs een doomachtige voortslepende trend. ‘Sunken Lungs’ is geïnspireerd door een scheepswrak aan zee en kent een wild verloop met verzachtende huilende gitaren. De tien minuten durende afsluiter biedt een zekere verhevenheid, eigen aan Primordial’s kunst, en bevat later de nodige dramatiek met de hamvraag wie ons gaat redden. Het gaat op die manier van ultra krachtig naar gedetermineerd en tenslotte wanhopig en droef. Dat is althans mijn indruk van deze beklijvende ‘Last Call’. Een volgend Primordial album dat de rillingen over je rug laat lopen! Subliem!

<< vorige volgende >>