Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Precaria / Deathspiral Of Inherited Suffering / Dominus Ira - Metamorphosphoros

Precaria / Deathspiral Of Inherited Suffering / Dominus Ira - Metamorphosphoros

Label : I, Voidhanger Records | Archiveer onder black metal

Release type: Split cd

William Kampen : Ik ben een groot liefhebber van de 90s black metal scene, dat is geen geheim ondertussen. Een onderdeel van die scene wat ik een beetje mistte de laatste jaren waren split albums. Zo nu en dan kwam je ze wel tegen maar niet zo vaak als vroeger. Als ik dan vervolgens weer eens een split album binnen krijg, raak ik natuurlijk enthousiast! We hebben hier van doen met Precaria uit Mexico, Deathspiral Of Inherited Suffering uit Amerika en het Russische Dominus Ira.

Bij Precaria lijkt de focus nogal te liggen op de Zweedse black/death metal sound. Veel dissonantie, hoog tremolo geweld en een mitrailleur op de drums. In bijna een halfuur aan tijd om mij te overtuigen, lukt het de Mexicanen niet om me te overweldigen. De nummers worden te vol gestopt met een hoop gedoe en ik krijg er een vol hoofd van. Het zou kunnen zijn dat 'Panzer Division Marduk' liefhebbers op speed deze plaat goed trekken maar voor mij is sfeer de sleutel.

Ook bij Deathspiral Of Inherited Suffering (wat een naam, zeg..) krijgen we een black/death metal variant op ons afgevuurd. Dit keer ligt de focus meer op occulte death metal. Je weet wel, Incantation, Grave Miasma en dergelijke. Alleen dan vele malen saaier. Het is een leuk trucje wat de band hier probeert maar op het moment dat ik geen reden kan vinden om eerdergenoemde bands te skippen voor dit, dan is de bijdrage verder niet de moeite waard om over te praten. Tenzij je de standaard death metal boer die alles met een grunt tof vindt bent. Dan wel.

Misschien dat de Russen van Dominus Ira deze plaat kunnen redden. Rusland heeft immers best wat toffe black metal! Goed nieuws en slecht nieuws. De bijdrage van Dominus Ira is het beste aandeel van deze schijf. Dat was het goede nieuws. Het slechte nieuws is, is dat dit niet zoveel betekent op een dergelijk saaie plaat. We worden getrakteerd op een vrij Noorse stijl black metal, waarbij alle inspiratie er uit is gefilterd. Het wordt geen moment spannend of memorabel. Dat is tevens ook direct het probleem met deze volledige schijf. Of ik hem nu nog een keer opzet of hier het raam uit frisbee en nooit meer hoor: Het maakt niet uit.

<< vorige volgende >>