Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Children Of The Reptile  - The End

Children Of The Reptile - The End

Label : Eigen beheer | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Henk : Children Of The Reptile is een heavy metal band uit Wilmington, North Carolina en debuteren op Lords Of Metal met hun tweede full length CD 'The End'. Naar eigen zeggen is de band beïnvloed door bands als Iron Maiden, Judas Priest, Metallica maar ook Mastodon wordt genoemd. Klinkt interessant dus geïntresseerd wordt het album op gezet. Het openingsnummer 'Gravemaster' mag er meteen wezen en ook het navolgende 'Maneater Mildred' is zeker niet verkeerd. Dubbele gitaarpartijen, uitstekende zang en een flink tempo zorgen voor een enthousiast begin van de cd. Wat opvalt is dat door alle invloeden die men noemt een behoorlijk eigen geluid is ontstaan.Met alle eerder genoemde bands is er wel een link.

Na de eerste drie nummers waar men het tempo er flink in heeft start 'Hour Of The Serpent' met een sfeervol intro waarna het gas er weer flink op gaat met een aantal riffs die ergens tussen Maiden en Metallica in zitten. Met ruim zeven minuten is dit het langste nummer op de plaat waarbij halverwege ook een akoestisch stuk voorbij komt om daarna weer verder te gaan met Thin Lizzy melodiën. Je moet het gehoord hebben om te snappen hoe goed dit allemaal in elkaar past. Een knappe gitaar solo maakt dit top nummer helemaal af. 'Mankinds Epitaph' dient vervolgens als een intro voor 'In The Year 19XX' wat als soort Slayer nummer start om vervolgens verder te gaan als traditionele heavy metal in Priest stijl met Metallica invloeden. Ook hier weer die Thin Lizzy achtige dubbele gitaar partijen en fraaie gitaar solo's van beide gitaristen Ozzie Darden en Chris Millard. Om iedereen genoemd te hebben vinden we op bas David "Pils" Hufham en op drums Chase Kelly.

De overige nummers laten allen een zelfde soort cocktail van stijlen horen waardoor ik me kan voorstellen dat voor metal liefhebbers die graag willen weten wat voor vlees ze in de kuip hebben bij een band het soms wat moeilijk te volgen is. Zeker wanneer in het keiharde 'Cro-Magnon Combat' en 'Cultist' er ook nog wat death grunts voorbij komen. Persoonlijk hou ik er wel van als een band het de luisteraar niet te makkelijk maakt. Overigens daarmee niet zeggende dat de muziek van Children Of The Reptile niet toegankelijk zou zijn want dat is het vreemd genoeg dan juist wel. Maar goed voordat mijn recensie nog verwarrender wordt een laatste tip. Luisteren dat album!

<< vorige volgende >>