Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Watchers - Black Abyss

The Watchers - Black Abyss

Label : Ripple Music | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Bart M. : The Watchers, afkomstig uit het San Francisco Bay gebied, bestaat uit een viertal heren, allen van welke al redelijk wat ervaring opgebouwd hebben met andere bands in het genre. In deze samenstelling brachten ze eind 2016 al een EP uit, 'Sabbath Highway', en nu is de tijd daar voor het officiële debuutalbum: 'Black Abyss'. Zo hebben ze toch mooi even zowel het Black als de Sabbath gebruikt in hun titels en alhoewel dit misschien de indruk wekt dat de muziek doordrenkt is van een gezonde dosis jaren zeventig doom is dat niet het geval.

Openingsnummer 'Black Abyss' stampt wel even binnen als een stevige, donkere track die hier en daar doet denken aan Candlemass, maar naarmate het album vordert worden de nummers lichter en melodieuzer en lijken we hier en daar meer naar bluesy rock te luisteren dan naar metal. De orignele riffs blijven echter wel komen. Over het geheel klinken de nummers solide, ondanks dat het tegelijkertijd klinkt alsof The Watchers de dingen zo simpel mogelijk hebben geprobeerd te houden. Hier en daar hebben bepaalde liedjes ook een beetje een power metal-achtig meezinggehalte, wat de donkere sfeer een beetje laat oplichten. 'Suffer Fool', het op één na laatste nummer van deze plaat, komt een beetje als een verrassing, maar dan wel een heel aangename. Het begint rustiger dan alle andere nummers maar weet wel gelijk een melancholieke sfeer neer te zetten. Daarna gaat het over in een zware riff-rivier. Over het algemeen druipt dit nummer van de treurigheid en daar word ik vrolijk van. Op het einde lijken ze de mist in te gaan door af te sluiten met een positieve noot, maar die buigt gelukkig keihard af waardoor dit voor mij toch wel het hoogtepunt van het album is.

Al met al zou ik dit een redelijk album willen noemen. Er is niet echt één sticker te plakken op de muziek die The Watchers maken en het geeft soms ook het idee dat ze nog niet helemaal een eigen geluid hebben weten te vinden. Alhoewel het album nergens een punt heeft waarop je echt lekker in de muziek terecht komt klinkt het allemaal toch alsof hier vier mannen spelen die gewoon lekker muziek willen maken. Een uit de hand gelopen jamsessie.

<< vorige volgende >>