Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ministry - AmeriKKKan’t

Ministry - AmeriKKKan’t

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder industrial / ebm

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Na de zoveelste comeback en de dood van guitarist Mike Scaccia leek Al Jourgensen Ministry eindelijk te ruste gelegd te hebben. Het bleek een besluit te zijn dat na een tijdje toch niet helemaal definitief leek te zijn. “Als er een echt goede reden voor is, dan blaas ik Ministry nieuw leven in”, zei de voorman / personificatie van Ministry ongeveer twee jaar geleden. Waarschijnlijk voorzag (of vreesde) hij wat er op politiek gebied te gebeuren stond in de Verenigde Staten. Na zijn “W” trilogie waarin George W. Bush Jourgensens favoriete boksbal was, kan ieder enigszins weldenkend mens bedenken aan welke kant van het politieke spectrum Jourgensen staat. Al was boos op “dubya” en alles waar deze president voor stond, maar op 9 november 2016 was hij furieus. Woedend op een land, een volk, dat een dusdanig ongeschikte persoon tot president kon kiezen. Die dag besloot Jourgensen tot de wederopstanding van Ministry en begon het proces dat zou leiden tot één van de meest politiek geladen albums van de band. Het veertiende studio-album heet ‘AmeriKKKan’t’ en verschijnt zo’n vijf jaar na ‘From Beer To Eternity’ en zet de toen ingezette trend voort. Die trend is dat Ministry langzaam maar zeker “full circle” gaat en meer en meer teruggrijpt naar het elektrogeluid uit de beginjaren van de band, intussen al meer dan dertig jaar geleden. Of dat komt doordat Scaccia er niet langer is om zijn vuile, kneiterharde gitaarriffs in te spelen, wie zal het zeggen. Zo horen we behalve de gekende industriële riffs, veel samples, veel elektronica en zelfs een duidelijke verwijzing naar het geluid van gothic post-punk helden Killing Joke.

‘AmeriKKKan’t’ trapt af met ‘I Know Words’, een duistere collage van vervormde quotes van de eerste social media president tegen een abstracte elektronische geluidsmuur die de uit hun context losgezongen uitspraken van Trump nog angstaanjagender maken. Natuurlijk doet dit onvermijdelijk denken aan ‘No W’, de openingssong van ‘Houses of the Molé’ waarop hetzelfde gedaan wordt met George W. Bush, zij het in een veel duidelijker metalen jasje. Alle volgende nummers volgen hetzelfde stramien. Veel Trump quotes, gecombineerd met scherpe teksten van Jourgensen. Zoals in ‘Twilight Zone’ waarin Trump eerst uitroept “How stupid are the people of this country?” waarna Jourgensen min of meer antwoordt met “The truth is under arrest, this is the twilight zone”. Ook de andere songs, met name ‘Wargasm’, ‘Antifa’ en ‘Game Over’ hebben een vergelijkbare onheilspellende ondertoon. Het is duidelijk, voor veel Amerikanen is het een grimmige tijd en daarbij hoort grimmige muziek. Daarin voorziet ‘AmeriKKKan’t’, zelfs al is het niet het meest harde album van Ministry.

Blijft nog een vraag over: komt dit album eigenlijk niet veel te laat? Trump is inmiddels alweer 14 maanden aan de macht en zijn onvoorspelbaarheid, lompheid en ongeïnteresseerdheid in alles wat niet over hemzelf gaat zijn het nieuwe gewoon geworden. Afgezien van een harde kern fanatieke Trumphaters probeert iedereen zo goed en zo kwaad als het gaat het leven van alledag weer op te pakken en zich zo min mogelijk te laten afleiden door de waanzin die vanuit het Witte Huis over de wereld spoelt. Als politiek actiemiddel zal ‘AmeriKKKan’t’ weinig potten breken. Als manier om stoom af te blazen is het des te effectiever.

<< vorige volgende >>