Mayhem - Chimera

Mayhem - Chimera

Label : Season Of Mist | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Ferdi : Toen wijlen Euronymous - voormalig bandleider van Mayhem - nummers schreef, gooide hij van elke tien riffs er acht of negen weg. Het was kenmerkend voor een muzikant die even gestoord als geniaal was en geen genoegen nam met half werk. Het gevolg was dat de band's eerste volwaardige cd 'De Mysteriis Dom Sathanas' vol stond met doordachte en uiterst duistere black metal. Het geeft ook het belangrijkste verschil aan met deze nieuwe plaat, het derde volledige album van Mayhem in twintig jaar. De band is weliswaar teruggekeerd naar de rauwe black metal, maar is lang niet zo inventief bezig als op de voorgaande twee platen. De muziek klinkt fragmentarisch, waarbij de muzikale ideeën worden rondgestrooid alsof het pepernoten zijn. Het is een fundamenteel verschil, wat waarschijnlijk het kamp met de Mayhem-fans in twee kampen zal verdelen: het ene kamp wat de spontaniteit prijst en het andere kant die de band deze muzikale lichtvoetigheid verwijt.

Dat neemt niet weg dat de postmoderne black metal op 'Chimera' ontzettend goed te verteren is. Mayhem is terug naar de basis en klinkt weer als een echte black metalband, niet als een groep die vertrouwt op een bekende merknaam. Gitarist Blasphemer strooit staccato riffs in het rond alsof het mitrailleursalvo's zijn, waarbij enkele stukken zeker het predikaat 'duister' verdienen. Binnen deze huiveringwekkende muzikale veldslag zijn vooral zanger Maniac en drummer Hellhammer de vaste waarden. Maniac laat zowat zijn longen binnenstebuiten klappen als hij gilt, krijst en brult; en Hellhammer rost de vellen van zijn drumstel aan gort alsof zijn trommels de christenen zijn en hij de heiden.

De maniakale composities op 'Chimera' halen het wellicht niet bij de oude Mayhem. Toch heeft het album een onweerstaanbare kwaliteit, ééntje die zeldzaam is. Vooral tijdens de eerste helft van de plaat gaat de band tekeer als een op hol geslagen tank op een manier waarop Marduk dat ook al deed op 'Panzer Division Marduk'. Over het bestaansrecht van Mayhem zonder de oorspronkelijke gitarist Euronymous is al veel geschreven en gesproken. De vraag of deze cd de naam Mayhem waardig is, laat ik aan de fans over. Eén ding is zeker: de nieuwe Mayhem maakt driekwart van de huidige black metalbands overbodig.

<< vorige volgende >>