Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Thuum - Through Smoke, Comes Fire

Thuum - Through Smoke, Comes Fire

Label : Eigen beheer | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Na al aardig wat ervaring op te hebben gedaan met optredens (onder andere als support act van Crowbar en Orange Goblin) is het tijd dat Thuum met een plaat komt; EP 'Through Smoke, Comes Fire' is het resultaat.

Thuum steekt af met een instrumentaal nummer dat langzaam opbouwt met zingend geprevel en hier en daar wat gitaartonen en het geroffel op cymbalen. Ik stel me zo voor dat ze tijdens een optreden de eerste twee minuten van dit nummer gebruiken om, gehuld in rook en groen-paars licht, het podium op te komen en dan langzaam maar zeker hun daadwerkelijke instrumenten aan het woord laten. Naarmate de tijd verstrijkt worden de noten lager en donkerder totdat we te maken hebben met een fijn voortdreunend sludge ritme. Het nummer daarop, 'Worthless', dat je overigens kunt beluisteren op de website van de band, begint een stuk harder en gelijk ook begint Bear, de zanger, te brullen als een droogstaande holbewoner. Over het algemeen klinkt wat volgt meer als een geluidsbrei dan als een goede, vernuftige song, behalve waar het hier en daar doorbroken of vergezeld wordt door sologitaar of de wat meer naar beneden dalende doom-hooks. 'Hafgufa', het daaropvolgende nummer, is gelijk al weer een stuk interessanter door, ook al is het qua tijsduur maar de helft van 'Worthless', meer hooks en verschillende riffs te laten horen. Uiteraard is meer lang niet altijd beter, maar in dit geval zorgt het er voor dat je geïnteresseerd blijft luisteren, nieuwsgierig wat er verder gaat gebeuren. Ook laat Bear hier stukken cleane(re) zang horen en dat is precies wat ik miste in het voorgaande nummer. Om de eentonigheid te doorbreken zou hij dit vaker moeten doen en gelukkig is dat ook het geval in afsluiter 'Through Smoke, Comes Fire', een nummer waarin alle kwaliteiten van Thuum samenkomen en die je achterlaat met een tevreden gevoel.

Leuk weetje: mocht je, zoals ik, denken dat Hafgufa één of andere schunnige afkorting is a la SNAFU, dat is niet het geval. We hebben het hier uiteraard over een zeemonster. Alhoewel dit album eigenlijk vrij weinig toevoegt aan het bestaande aanbod en er echt nog wel wat verbeterpunten zijn (ik denk met name dat er veel meer uit het stemgeluid te halen is), zit de muziek goed in elkaar en is dit echt geen slecht debuutalbum.

<< vorige volgende >>