Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Sebastien - Act Of Creation

Sebastien - Act Of Creation

Label : Pride And Joy | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Jori : Sebastien is een band die ik sinds het fantastische ‘Dark Chambers Of Déjà Vu’ goed in de gaten houd, en ik was vorig jaar dan ook erg verheugd om te horen dat de heren met nieuw materiaal bezig waren. Tweeënhalf jaar na de release van ‘Dark Chambers Of Déjà Vu’ is dat nieuwe materiaal op mijn digitale deurmat geploft. Het schijfje heeft de naam ‘Act Of Creation’ gegeven en is dit keer niet geproduceerd en gemasterd door Roland Grapow, maar door de band zelf. Tot zover de theorie, luisteren maar!

Het kost me even wat moeite om aan de muziek te wennen. ‘Act Of Creation’ blijkt een totaal ander album te zijn dan de voorganger. Het openende titelnummer begint erg zwaar van wat ik van de band gewend ben, maar ontpopt zich later tot een mooie mengelmoes van eerdere Sebastien elementen en Symphony-X invloeden. Zanger George Rain laat gelijk zijn warme stem weer schitteren. ‘No Destination’ begint zowaar een beetje discoachtig, terwijl ‘Wake Up’ zo een nummer van Circle II Circle had kunnen zijn. ‘Act Of Creation is een stuk gevoeliger dan ‘Dark Chambers’ en nummers als ‘Amy’ en ‘Queen Of The Stars’ zijn zelfst ietwat te klef naar mijn smaak. Gelukkig staan daar met het deels door Apollo Papathanasio (ex-Firewind) gezongen ‘Die In Me’ en de eerdergenoemde titelsong een aantal steviger broeders tegenover. Kenmerkend voor de muziek van Sebastien op dit album is vooral de grootsheid, er is veel gebruikt gemaakt van achtergrondkoren en majestueuze synthpartijen. Desondanks is het de muziek vaak erg toegankelijk zoals in ‘Winner’ (met gastvocalen van Mayo Petranin van Signum Regis), wat een erg poppy vibe heeft, en in de vele ballads en akoestische stukken die het album rijk is. Dat maakt het album afwisselend, maar in het geheel toch wel erg aan de lichte kant. Dit is dan ook de belangrijkste reden dat deze telg een stuk lager scoort dan zijn geniale voorganger. Een prima album met een aantal prachtige nummers, maar toch net wat teveel rustige stukjes en popmelodieën om echt te overtuigen.

<< vorige volgende >>