Anvil - Back To Basics

Anvil - Back To Basics

Label : Massacre | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Horst : Je kan zeggen wat je wilt van het Canadese Anvil, maar volhouders zijn het wel. Reeds in 1981 kwam hun eerste plaatje uit, en inmiddels zijn we alweer toe aan studio album nummer dertien, deze keer getiteld 'Back To Basics'. Eigenlijk is dit voor Anvil een beetje vreemde titel. De band doet immers al eeuwenlang hetzelfde trucje, en ik heb ze zelden kunnen betrappen op iets dat leek op het zich buiten de geijkte heavy/speed metal paden te begeven.

Nu is het grote probleem van de mannen (of moet ik zeggen zanger/gitarist Lips, de grote man achter de band) dat men het beste kruit reeds in de vroege jaren 80 heeft verschoten. Met name LP's als 'Metal On Metal' (1982) en 'Forged In Fire' (1983) mogen gezien worden als ware klassiekers, maar alles wat daarna is uitgebracht haalde het nooit bij de meesterwerken. Menig andere band zou het bijltje er allang bij hebben neergegooid (om later weer fijntjes aan een renie te beginnen), maar Anvil niet. IJzerenheinig stampten de mannen verder, zonder zich maar ook maar een jota aan te trekken van de muzikale waan van de dag. Heavy Metal Forever!

Nu is dat op zich best een bewonderenswaardige eigenschap, en ik heb daar zeker respect voor. Maar wat heb je aan respect als je al jarenlang plaatjes blijft uitbrengen die hooguit blijven steken in de middelmaat (zoals 'Still Going Strong' uit 2002) of voor Anvil begrippen gewoon slappe troep zijn ('Plenty Of Power' uit 2001)? Wellicht had de band beter uit elkaar kunnen gaan zo eind jaren 80, en nu een renie moeten plannen. Als ik zie wat dat opleverde bij (muzikale) generatiegenoten als Death Angel, Exodus of Destruction dan kan ik wel janken. Op de afgelopen tien platen staan namelijk genoeg klasse tracks om n super-album te maken, maar helaas verzopen deze krakers in een zee van middelmatige meuk.

In principe is dit dus ook het euvel op 'Back To Basics'. Er staan zoals gewoonlijk best wel een paar goede nummers op, vooral als het tempo wat opgeschroefd wordt ('Fast Driver', 'Song Of Pain', 'Go Away'), waar ik in de verte echo's vanuit een glorieus verleden hoor doorklinken. Helaas wordt dit fijne gevoel van jeugdsentiment dan weer finaal de nek omgedraaid door matige composities als 'Cruel World', 'Fuel For The Fire', en 'Keep It Up' (wat gaat over de geneugten van Viagra - Lips jongen, ben je al fucking bejaard of zo?). Wat ik ze wel moet nageven is dat alles wat de band doet een zeer eigen herkenbaar geluid heeft, want hoe snel, langzaam, matig of juist ijzersterk; je hoort altijd dat het Anvil is. Behalve op n nummer

Ik had 'Back To Basics' opgezet zonder een blik te werpen op de tracklist, en toen we bij nummer vijf waren aanbeland was mijn eerste gedacht: "Krijg nou tieten, ze coveren Judas Priest!, want ik meende daar n van Priest's zwaarste nummers te herkennen: 'Rapid Fire'. Dus niet, want de tekst was belangrijk anders, en volgens de tracklist heette het nummer 'The Chainsaw'. Nou Lips, je kan me nog meer vertellen, maar het is gewoon een rip-off van 'Rapid Fire'. De melodielijnen van 'The Chainsaw' zijn verdorie bijna exact gelijk aan die van de Priest kraeckert, en alle breaks staan zowat op dezelfde plaats. Alleen de riffs klinken iets anders. Djiezus, dit is nog schunniger dan wat Nile uitvrat met de melodielijnen van Candlemass op 'Unas Slayer Of The Gods'. Ik bedoel, een pas beginnend bandje die dit soort fouten maakt, a la, maar van een gepokt en gemazeld combo als Anvil had ik dit schaamteloze plagiaat echt niet verwacht. Het zal Lips & Co dan ook sieren als ze het nummer alsnog omdopen in 'Rapid Fire' en de heren Tipton en Downing de credits geven.

Slotconclusie: een iets minder dan gemiddelde Anvil schijf die waarschijnlijk alleen interessant is voor de die-hard Anvil fan. Waar er waarschijnlijk nog genoeg van rondlopen, gezien het feit dat Massacre er nog steeds heil in ziet om de boel jaar na jaar uit te brengen.

Als bonus krijg je bij aankoop trouwens een DVD kado met opnames van Anvil op Wacken Open Air 1998. Ik heb die bewuste DVD helaas nog niet zelf gezien, maar als ik zo de tracklist zie, staan daar zo zes nummers op die samen meer waard zijn dan het gehele Anvil ouvre van de laatste negentien jaar bij elkaar...

Tracklist DVD

1. Five Knuckle Shuffle
2. Smoking Green
3. Old School
4. Winged Assassins
5. Forged in Fire
6. March of the Crabs
7. Metal on Metal
8. 666
9. Mothra

<< vorige volgende >>