Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Legend Of The Seagullmen - Legend of the Seagullmen

Legend Of The Seagullmen - Legend of the Seagullmen

Label : Dine Alone Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : “Call me Ishmael”, of moet dat Captain Red Beard zijn?

Dat Brent Hinds van Mastodon druk was met een zijproject genaamd Legend of the Seagullmen zal voor de ware Mastodon fan nauwelijks een verrassing zijn. De eerste geruchten – en gelekte demo’s – doken ruim twee jaar geleden al op. De verrassing zal nu de titelloze debuutplaat eenmaal uit is zijn dat Legend Of The Seagullmen meer dan slechts een hobbyband lijkt te zijn. Of toch niet? Je zou het ook een behoorlijk uit de hand gelopen grap kunnen noemen: een band bestaande uit een aantal bekende (en minder bekende) muzikanten die zich verstoppen achter tamelijk bizarre pseudoniemen, een nautisch thema dat wel eventjes verder gaat dan wat Mastodon ooit met ‘Leviathan’ en een live debuut als voorprogramma van Primus. Toch zou de muziek van Legend of the Seagullmen tekort worden gedaan als we het uitsluitend als hobby zouden afdoen. Het album toont aan dat de muziek, waar behalve Hinds ook Tool drummer Danny Carey, filmregisseur Jimmy Hayward en Pete Griffin (Zappa plays Zappa) een rol in spelen, heel goed los van de onvermijdelijke Mastodon vergelijkingen te beluisteren valt.

De sludgy prog-metal zou volgens de band zelf als een nautische spaghetti western gezien moeten worden en dat is nog niet eens zo’n gekke vergelijking. Zelf zat ik eerder te denken aan een weirde mash-up van Moby Dick en Spongebob Squarepants, voorzien van een metal soundtrack. Met het bizarre sci-fi concept en de songs over orka’s, monsterinktvissen, duikers en schipbreuken heeft de muziek absoluut een filmisch karakter, waarbij de scheepsbellen, krakende masten, krijsende zeemeeuwen en andere geluidseffecten natuurlijk helpen. Je ziet de spookschepen al uit de mist opdoemen.

De muziek van Legend of the Seagullmen ligt dichter bij Mastodon dan bij Tool, zij het dat het hier vooral om de lol gaat en de progressieve metal niet zo de diepte in gaat als bij de betere momenten van Mastodon. Toch moet de rol van Carey in het geheel niet onderschat worden. In elk nummer spelen de monster drum rolls and fills een belangrijke rol, zo niet de hoofdrol. Samen met de herkenbare gitaarriffs en solo’s van Hinds is Legend of the Seagullmen niet alleen vanwege de deelnemende muzikanten een supergroep. ‘Legend of the Seagullmen’ is een kort album dat van meet af aan knalt. Alleen het afsluitende ‘Ballad of the Deep Sea Diver’ is licht teleurstellend met compleet over de top bombastische, maar ook synthetische orkestrale ondersteuning. Maar zelfs met deze relatieve misstap blijft dit een uitermate vermakelijk album.

Een betere samenvatting dan de woorden van zanger David ‘The Doctor’ Dreyer in het titelnummer ‘Legend of the Seagullmen’ is eigenlijk niet mogelijk: “That’s right, this is entertainment”. Nou en of. Nu nog ergens een krabburger scoren.

<< vorige volgende >>