Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Mammüth - Outlander

Mammüth - Outlander

Label : Negative Vibe Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Bart M. : Soms heb je een album en terwijl je het bekijkt (artwork, logo, titels) krijg je op één of andere manier het idee dat dit wel eens een heel vet plaatje kan gaan zijn. Dat had ik toen ik 'Outlander' van Mammüth bekeek, dus het was niet zonder verwachting dat ik begon met luisteren. En man, wat klinkt dit fijn. 'Outlander' heeft een ideale mix van wat kortere, harde nummers en langere, epische tochten door geschiedenis en fantasie. Stevige stoner metal met riffs die zorgen voor een groovy gevoel.

Elk nummer klopt van begin tot eind en is een aaneenschakeling van harde beats en riffs, vergezeld van melodieuze ritmegitaren (die hier en daar zelfs een beetje Voivod-achtig aanvoelen) en een stem waartegen je U zegt. Af en toe heb je een stem in de metalwereld die precies op het juiste moment de juiste omstandigheden vindt en dat is hier zeker het geval. De stembanden van Steffen Overaa maken dit toch al solide album compleet. Het doet denken aan het geluid van Johan Hegg (Amon Amarth, waar ondergetekende niet bepaald gek op is), maar dan met meer overtuiging. Mammüth neemt ons met dit album mee op een grauwe reis door onherbergzame, sonische landschappen.

Een aantal nummers steken er toch wel bovenuit. Één daarvan is 'Hadrian's Wall'. Toen ik dat las dacht ik gelijk aan Maiden's 'Alexander The Great' en inderdaad, het is een soortgelijk nummer, maar dan gelijk op een heel minimaal niveau. Het is een lang, meeslepend nummer geworteld in daadwerkelijke geschiedenis en ontaardt uiteindelijk in een waar strijdlied. Een ander nummer dat toch net iets beter dan de rest is, is 'Lightyears', terwijl ik die bij de eerste keer luisteren juist had aangestipt als een wat mindere track omdat het toen een beetje poppy overkwam, met name vanwege de zang die hier en daar wat onovertuigend overkwam. Maar bij het nogmaals beluisteren hoorde ik dat ik er flink naast zat: met een enorm zware achtergrond lijkt de zang op een bepaald moment inderdaad een iets te vrolijke kant op te gaan (voor dit soort muziek), maar neemt het uiteindelijk een bijzonder melancholische afslag, waardoor het nummer perfect past op dit album.

Al met al ben ik bijzonder onder de indruk van wat Mammüth hier neerzet. 'Outlander' is een plaat waar je als je die aanschaft geen spijt van zult krijgen.

<< vorige volgende >>