Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Sinistro - Sangua Cássia

Sinistro - Sangua Cássia

Label : Season Of Mist | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Toen we in het voorjaar van 2016 ’Semente’ van het Portugese Sinistro bespraken, was het meteen duidelijk dat we hier met een bijzonder aparte combinatie van verschillende stijlen te maken hadden. De heren speelden een logge vorm van doom/sludge/post metal, terwijl zangeres Patrica Andrade met hoge, lieflijke stem de fado van haar thuisland alle eer aan deed. Beide muzieksoorten herbergen een grote melancholie, maar daar hielden de overeenkomsten op.

Toen we in november jl. naar Paradise Lost gingen, was Sinistro de opener en velen keken hun ogen uit naar de theatrale, extravagante choreografie en presentatie van Patricia. Het leidde tot verrukkelijke kreetjes bij sommigen en Sinistro leek dus ook aan te slaan (en vooral) bij een publiek dat graag naar Roadburn en Desertfest gaat. De band heeft zeker potentie en heeft dit op het vierde album ‘Sangue Cássia’ benut in zeven lange composities en het korte ‘Pétalas’. We krijgen al meteen het elf minuten lange ‘Cosmos Controle’ voor de kiezen, met gruizige doom riffs en verheven zang met fado tristesse. De instrumentale stukken hebben een zweem van psychedelische uitwaaierende klanken en er zijn verstilde passages waarin tokkel en zang op de voorgrond treden. Elke song is opgebouwd rond de zinderende riffs en de hoge, soms kinderlijk klinkende zang, maar ‘Lotus’ charmeert door omfloerste, mysterieuze gesproken passages. De traag voortslepende doom in ‘Vento Sul’ mikt meer op sfeer dan op toegankelijkheid, maar de songs worden wel mooi aangekleed door arrangementen met keyboards en strijkers. Bassist Fernando Matias doet niet alleen dat, hij is ook de studiogoeroe van de band. De single ‘Abismo’ is zoals verwacht een beetje toegankelijker, terwijl de ambient invloeden nog eens opduiken in het vrij rustige ‘Nuvem’. Hier wordt de zang zelfs even hysterisch, maar Andrade heeft dan ook niet voor niets een theateropleiding gevolgd. Ik blijf het gevoel hebben dat ze in haar eigen baan in dit muzikale universum beweegt, heel beschaafd en excentriek en de band stug lome riffs en uitwaaierende klanken produceert. Of deze twee werelden botsen of een unieke alliantie vormen is een kwestie van smaak.

<< vorige volgende >>