Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Scars Of Solitude - Deformation

Scars Of Solitude - Deformation

Label : Inverse Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Wilco : Ondanks het feit dat ik vooral death, black en power metal in mijn zieke hart heb gesloten hou ik ook wel van een avondje treuren met doom. Zeker in deze tijd van het jaar is doom metal een passende soundtrack voor de dagelijkse beslommeringen die in een steeds somberdere setting de revue passeren. De Finnen van Scars Of Solitude dachten daar net zo over. Met zo’n band naam weet je natuurlijk direct wat je te wachten staat. Als valt het over het geheel genomen nog wel redelijk mee met de somberheid. De productie is vrij helder en het tempo is niet overal even laag. De treurnis zit hem dan vooral in de teksten. De muziek is echter niet geschikt voor een bruiloft, de algehele sfeer is er geen van pure jolijt. Depressief als Candlemass of Solitude Aeturnus wordt het echter niet. Qua geluid plaats ik de band tussen The Wounded en Countless Skies. Het is allemaal best genietbaar en je hoort dat ze het menen. De songs zijn slepend en kennen veel afwisseling. Maar de zang is een oor mij bepalende factor. Hoewel je duidelijk hoort dat hij baalt van alles en iedereen klinkt het niet best. Mikko Ruuska heeft geen aangename stem. Hij heeft een nasale klank en beperkt bereik. Daar komt bij dat hij nog al eens de randen op zoekt en daar over heen gaat en dus vals zingt. Voor mij is dat een onoverkoombaar probleem. Een prachtnummer als ‘Dead Love Resurrection’ maakt daarom geen goede indruk. Met een betere zanger had dit album veel hogere ogen gegooid.

<< vorige volgende >>