Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Sadauk - A New Dawn

Sadauk - A New Dawn

Label : Pure Legend Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Nima : Dé verrassing van deze maand komt voor mij van het Zweedse Sadauk. De band is opgericht in 1996 (!) maar is niet verder gekomen dan twee demo’s, waarvan de laatste in 1999 is opgenomen. De band is ontstaan in een tijd waar gothic en gothic/doom metal haar opkomst maakte en hun debuut, ‘A New Dawn’, die maar liefst twintig jaar na de geboorte verschijnt, ademt inderdaad de sfeer van die tijd. Maar mijn god, wat hebben de dame en heren hier een dijk van een album afgeleverd.

Om je een voorstelling te kunnen maken van wat je ongeveer kunt verwachten, moet je denken aan het oude (begin- en mid-jaren 90) werk van bands zoals Paradise Lost, Amorphis, Sentenced, Tristania, Tiamat, Theatre Of Tragedy en soortgelijke acts. Echter doet de muziek mij in eerste instantie vooral denken aan de eerste plaat van landgenoten Lake Of Tears. Dat komt naast de muzikale aanpak voor een groot deel door het stemgeluid van Joppe Crambert, die bijna identiek klinkt als Daniel Brennare zoals deze op ‘Greater Art’ klonk. Als je echter denkt dat Sadauk op old-school tour is heb je het mis. Ondanks het feit dat de muziek een heerlijk nostalgische lading heeft, klinkt de plaat geen moment oubollig en voldoet aan hedendaagse standaarden. Deze band heeft daarnaast veel meer te bieden dan de gemiddelde gothic metal band van destijds. De dame en heren laten zich namelijk ook inspireren door traditionele heavy metal, Europese power metal, maar ook folk en symfonische black metal. Deze verschillende elementen zijn samengesmolten tot één geheel, en een afwissende en heerlijk duistere en bombastische luisterervaring die je al meteen volledig in haar greep krijgt. De muziek maakt veel emoties los. De ene moment laat men je wegdromen middels mooie, rustige (folk) passages, maar weet ook woede en agressie op te wekken middels stevige, ijzige black metal stukken. Dat gevoel van melancholie die de bovengenoemde en soortgelijke bands over algemeen kenden voert echter ook bij Sadauk de bovenhand. En persoonlijk kan ik er niet genoeg van krijgen.

Crambert bewijst op vocaal gebied van vele markten thuis te zijn, en naast de “Brennare-benadering” (om het zo maar te noemen) komt hij met death grunts, black-screams en cleane vocalen en klinkt te allen tijde erg sterk. Zangeres Therése Thomsson heeft een erg mooie, betoverende stem, maar klinkt ook erg sterk en vele malen sterker dan vele van haar vrouwelijke collegae in het genre. Naast de sterke vocalen wordt ook op instrumentaal niveau erg sterk gemusiceerd en laat de band niets te wensen over. Het totaal komt tot slot ook volledig tot haar recht door de fantastische productie. Wat we hier hebben is een uitstekend debuut en één van de sterkste gothic metal albums die ik ooit heb gehoord. Fans van bovengenoemde bands en een band zoals Orphaned Land moeten dit absoluut een kans geven.

<< vorige volgende >>