Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Karma To Burn / Sons Of Alpha Centauri - The Definitive 7” Trilogy

Karma To Burn / Sons Of Alpha Centauri - The Definitive 7” Trilogy

Label : H42 Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : De Amerikaanse stonerrockers van Karma To Burn en de Zuid-Engelse broeders van Sons Of Alpha Centauri werken al ruim tien jaar samen. In 2006, tijdens de periode dat Karma To Burn tijdelijk in winterslaap was, trok Will Mecum naar Kent om daar als Treasure Cat een aantal nummers op te nemen die op het split album ‘Last Day Of Summer’ belandden, samen met nummers van Sons Of Alpha Centauri en drie nummers van Alphacat, een gelegenheidsformatie waarin alle aanwezige muzikanten deelnamen. Deze drie nummers zijn nu samen met de drie split singles die in de afgelopen tien jaar zijn uitgebracht gebundeld in een boxset die de onlogische naam ‘The Definitive 7” Trilogy’ heeft gekregen. Onlogisch aangezien de box, afhankelijk van de editie uit vier, vijf of zes singles bestaat.

Zoals te verwachten bij een compilatie is er weinig nieuws te vinden, al doet de platenmaatschappij nog een dappere poging door jubelend te melden dat de Alphacat nummers nu voor het eerst op vinyl verschijnen. Voor de die-hard fans dus. Diezelfde die-hard fans hebben natuurlijk allang alle singles en ook het SOAC / Treasure Cat album en zullen dus verleid moeten worden met de extra’s zoals een boekje van maar liefst 28 pagina’s met aan het papier toevertrouwde herinneringen van de betrokkenen, nieuw artwork, een miniposter, een aansteker en een heuse cd waarop alle singles achter elkaar te horen zijn.

Wie de afgelopen tien jaar onder een steen geleefd heeft en geen weet heeft van Karma To Burn (of Sons Of Alpha Centauri, wat op zich niet zo gek zou zijn want zij zijn een stuk minder bekend dan K2B): verwacht een negental stomende instrumentale stoner rock nummers, waarvan drie van Karma To Burn zelf (‘Fourteen’, ‘Fifty-Three’ en ‘Six’), drie van Sons Of Alpha Centauri (‘65’, ‘71’ en ‘66’) die verdacht veel lijken op de songs van de Amerikaanse stoner-godfathers maar dan in een meer spacey – sommige boze tongen zouden kunnen stellen avontuurlijkere – versie en de al genoemde drie Alphacat nummers. Of de songs op de A en de B kant van de split singles nu echt in de basis dezelfde zijn, ik ben er niet honderd procent zeker van al lijkt het er wel op.

Gefundenes fressen voor iedereen die houdt van riffs, riffs en nog eens riffs. Het is misschien een tussendoortje, maar dan wel een lekkere.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>