Listen live to Radio Arrow Classic Rock
SinnerAngel - Sinister Decálogo

SinnerAngel - Sinister Decálogo

Label : GrimmDistribution | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Nima : Als het om fatsoenlijke muziek gaat associeer ik Zuid-Amerikaanse landen vooral met extremere vormen van metal, en wat bands uit die regio ons mee omverblazen is over het algemeen vrij old-school. In SinnerAngel uit Colombia hebben we echter een band die die “regels” overtreedt. Extreem is het in ieder geval wel, en old-school elementen hebben we hier ook wel. Het kwartet laat zich echter niet makkelijk in een hokje plaatsen. Het label omschrijft de muziek als “Blackened Death Power Metal” en daar kan ik mij voor een deel in vinden. SinnerAngel is echter meer dan dat.

Wat de heren op hun debuut ‘Sinister Decálogo’ laten horen is een behoorlijk smakelijke soep van extreme black en death metal, traditionele heavy metal, maar ook melodieuze, Zweeds-klinkende thrash metal. Kortom de perfecte ingrediënten voor een extreem, pakkend, sfeervol en heerlijk duister plaatje. Een naam die mij regelmatig te binnen schiet is Gates Of Ishtar (wie kent dat nog?), en daarmee ook bands zoals Unanimated, Sacramentum en soortgelijke acts. Soms moet ik echter ook denken aan oude Gorgoroth, maar ook latere Immortal en bij vlagen zelfs aan Cradle Of Filth, maar vaak ook vooral aan Brimstone. Toch laat de band zich nergens direct mee vergelijken en – zoals gezegd – in een bepaald hokje te plaatsten. En in dit geval bedoel ik dat uiterst positief. Het lijkt mij overbodig om te benadrukken dat de plaat een behoorlijk afwisselend karakter heeft. Maar ondanks het feit dat men vele verschillende invloeden samenbrengt klinkt het geheel geen moment verwarrend of “doelloos”, wat bij vele bands met een dergelijke aanpak vaak wel het geval is. Integendeel, alles is samengesmolten tot één geheel die de band een eigen identiteit geeft. Dat zorgt op zijn beurt er voor dat de boel niet inzakt en dat je gefocust blijft.

De gitaren spelen een enorme rol in deze band, en de ene gave riff na de ander wordt genadeloos op je afgevuurd. Gitarist William Florez laat hier een behoorlijke portie, talent en vakkundigheid horen en verdient absoluut een onderscheiding voor zijn performance. Gelukkig doet de rest van de band daar niet aan onder en ondersteunt de orkaan van gitaren op voortreffelijke wijze. Zanger Gustavo heeft daarnaast een ontzettend krachtige strot en switch met gemak tussen grunts en helse black-vocalen. Al met al is het goed te horen dat de heren al vele jaren samen spelen (de band is opgericht in 2004 en heeft bij mijn weten geen bezettingswisselingen ondergaan!). Wat ik persoonlijk ook erg waardeer is dat de agressie, ondanks de aanwezigheid van voldoende melodie, ten alle tijden intact blijft. De plaat kent tot slot een prima productie en persoonlijk vind ik het coverartwork ook mooi. Eigenlijk heb ik helemaal niks negatiefs over deze plaat zeggen. Dus Ik laat dat ding nog maar een rondje draaien, want door diens afwisselende karakter blijft elke draaibeurt een nieuwe ervaring. Aanrader. Wees er echter snel bij, want de plaat is begin afgelopen zomer al uitgekomen, en er zijn er maar 500 van.

<< vorige volgende >>