Morgion - Cloaked By Ages, Crowned In Earth

Morgion - Cloaked By Ages, Crowned In Earth

Label : Dark Symphonies | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het jaar 2004 verwent ons met de ene excellente doom metal cd na de andere. Hier had ik al naar uitgekeken sinds februari 2003, het moment waarop Morgion als hoofdact de Doomination of Europe tour afsloot in Gent. Het Californische Morgion leek na de uitstekende albums 'Among Majestic Ruin' (1996) en 'Solinari' (1999) verdwenen in het niets. Het was dan ook een bijzonder aangename verrassing dat zij terug bleken te bestaan en werkten aan een nieuw album. De titel stond toen al vast 'Cloaked By Ages, Crowned In Earth' en de opnamen, onder leiding van hun vertrouwde producer Mathias Schneeberger, hebben uiteindelijk geduurd tot januari 2004.

Met een licht gewijzigde bezetting laat Morgion ons na vijf jaar stilte kennismaken met een behoorlijk vernieuwd geluid. Er zijn nog de monumentale, zware riffs en de schuurpapieren grunts, maar er weerklinken ook heel wat heldere gezangen op dit album, en deze zijn op een voortreffelijke manier vastgelegd. Meer dan ooit heeft pure melancholie en triestheid een plaatsje gevonden in de uitgebreide composities van dit extreme kwartet. De innerlijke groei die ze hier etaleren overtreft iedere verwachting. Met verwondering en groeiende bewondering luisterde ik nogmaals en nogmaals en kan slechts besluiten dat dit de cd moet zijn die moet zorgen voor de grote doorbraak van dit sympathieke gezelschap.

Morgion zelf ziet dit als een album dat verdergaat waar 'Solinari' eindigde en dan evolueert naar de huidige sound van de groep. Dit kan ik volledig beamen want de openingstrack 'A Slow Succumbing' biedt de luisteraar vele punten van herkenning. Hier rollen de daverende riffs je huiskamer binnen en splijt een door merg en been gaande grunt je ziel in tweeën. Een zware mid tempo nevel doemt op vanuit een gitzwarte duisternis om ons negen minuten lang te knevelen in de vochtige grotten van ons onderbewustzijn. Zalvend weerklinken hier echter al de strelende gitaren en een berustende, heldere stem. Veel aandacht ook voor passages met akoestische gitaren. Dit licht en donker spel houdt de spanning erin. Het opvallendste voorbeeld van uitgesproken evolutie is het dertien minuten durende 'Ebb Tide' waar de groep zichzelf overtreft en bijna onherkenbaar transformeert tot een beschouwend gezelschap. Ik kan het niet helpen, maar ik moet hier erg denken aan de 'Damnation' cd van Opeth. Vandaar mijn al eerdere opmerking dat het nu mogelijk moet zijn een groter publiek te bereiken, zonder zichzelf te verliezen echter, want daar staan de extreme uitbarstingen, ook hier, nog garant voor. En de overal herkenbare Morgion stijl waar de intrieste gitaarklanken altijd zorgen voor enig soelaas. Het loopt allemaal zo natuurlijk in elkaar over dat de vloeiende lijn immer behouden blijft.

'Trillium Rune' is een instrumentaal nummer met aarzelende gitaren, weloverwogen ingehouden drumwerk en kort naar Morgion begrippen (3'34''). Erg slepend en de aanloop tot het opus magnum 'The Mourner's Oak'. Plechtig en ontroerend gezongen bloeit dit open tot volle wasdom via een aanzwellend instrumentarium (hoor ik daar een mellotron?). De atmosferische stukken leiden nu naar een voller gitaargeluid in 'Cairn' met sporadische grunts. Meer berusting, gekruid met een sprankje hoop treffen we aan in het zalvende 'The Master Covets' dat explodeert via een jankende gitaarsolo. 'Crowned In Earth' is de vijftien minuten durende afsluiter en dit gebeurt met, hoe kan het anders, de nodige grandeur en vele atmosferische breaks. En een aanstekelijke zanglijn!

Kernwoorden voor dit album: doorleefd, aangrijpend, gevoelig en een streling voor het oor. Morgion levert met 'Cloaked By Ages, Crowned In Earth' zijn beste album tot hiertoe af dat je in één ruk zult uitluisteren en koesteren tot het einde der tijden! Ze zijn klaar voor de 'world doomination'!

<< vorige volgende >>