Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Starbynary - Divina Commedia - Inferno

Starbynary - Divina Commedia - Inferno

Label : Revalve Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Het verhaal van Dante over zijn reis door de hel is een grote inspiratie bron voor een groot aantal bands, waaronder Symphony X, Iced Earth, en nu ook Starbynary. Het nieuwste album van deze Italianen heet ‘Divina Commedia – Inferno’ en, zoals de naam doet vermoeden, is een conceptalbum over dit verhaal. De eerste plaat ‘Dark Passenger’ kwam uit in 2014, was een conceptalbum gebaseerd op de populaire TV serie Dexter, en deed Symphony X bassist Michael Lepond nog mee als tijdelijke bassist. Inmiddels heeft de band een vaste bassist gevonden in Sebastiano Zanotto die dit jaar dus een nieuw album op zijn CV mag zetten.

Toevallig is Dante’s ‘Goddelijke Komedie’ een van mijn favoriete verhalen en ik was dan ook razend enthousiast toen ik deze CD op mijn deurmat zag liggen. Helaas moet ik spreken in verleden tijd want inmiddels weet ik beter. Het is natuurlijk wel een ontzettend moeilijke opgave om zo’n populair verhaal als deze te verwoorden in een stuk muziek, dit lukt de band dan ook niet. Laat ik beginnen met de muziek, in tegenstelling tot wat ik tot nu toe doe vermoeden is dit nog helemaal niet zo slecht en doet het mij af en toe denken aan een power metal variant van Symphony X. Gitarist Leo Giraldi en keyboardspeler Luigi Accardo weten dondersgoed hoe hun instrumenten werken en weten daar wel raad mee, er komen een aantal indrukwekkende solo’s voorbij die laten zien dat zij niet de eerste de beste muzikanten zijn. Helaas zijn de keyboard partijen door producer Manuele Pesaresi niet goed in de mix gezet en staan de gitaren ietsjes te hard, hierdoor zijn de keyboardpartijen bijna onzichtbaar, erg jammer want hier zitten echt wel goede stukken tussen! Bassist Zanotto valt niet echt op, dus dat is op zich wel oké, en Andrea Janko speelt strak en smaakvol drums maar drukt niet echt zijn stempel op de muziek. Dat klinkt helemaal zo slecht nog niet, toch? Dat zou je denken maar helaas zijn er nog twee belangrijke zaken die roet in het eten gooien, de belangrijkste is zanger Joe Caggianelli die klinkt alsof hij te kampen had met een hardnekkige verkoudheid. Daarnaast heeft de beste man een dik accent, zing hij af en toe op het randje van zuiver (af en toe denk ik autotuning te horen) en heeft hij gewoon geen fijne stem om naar te luisteren.

Het laatste stukje kritiek kan ik niet verwoorden in één zin, dus doen we het maar in een tekst blok. Ik ga het even hebben over teksten. De Italianen hebben er voor gekozen om grote delen van het boek te knippen en te plakken in plaats van zelf echt teksten te verzinnen, op zich geen probleem maar hierdoor wordt je creativiteit erg gelimiteerd en komen er rare zinnen in te staan. Want, vergeet niet, het album is in 1308 geschreven in het oud-Italiaans, wat de vertaling nogal complex heeft gemaakt. Daarnaast is het Engels van de band ook duidelijk gelimiteerd en is het daardoor soms lastig in te schatten of een rare zin is gevormd door de vertaling of door het gebrek aan Engelse kennis in de band. Hoe dan ook, het album bevat dus teksten zoals “There sighs, complaints, ululations loud resounded in the air, a gloomy air without stars. Languages diverse, horrible dialects and accents of anger, words of agony, and the voices high and hoarse, with the sound of hands”. Wie mij kan uitleggen wat dit betekent moet direct genomineerd worden voor de nobelprijs voor de ontcijfering. Ook gebruikt de band naast Engels een aantal Italiaanse zinnen, wat dit soort teksten oplevert: “Visions of sloths Virgilio's literal quote "Non ragioniamo di loro, guarda e passa””. Mijn Italiaans is niet zo goed dus heb ik geen idee wat Vergilius hiermee wilde zeggen. We zijn er nog niet, want helaas is dat niet het enige wat ik niet goed vind aan te teksten. Voor sommige mensen zal dit waarschijnlijk totaal niet belangrijk zijn, maar ik vind samenhang tussen tekst en muziek belangrijk. Als iemand over iets ontzettend traumatisch zingt dan verwacht ik geen vrolijk stukje muziek. Een voorbeeld is de eerste zin van het album “Midway upon my own journey, I found myself in a dark forest. For the straightforward pathway had been lost”, dit is toch een vrij sombere tekst en daar verwacht ik geen (bijna vrolijke) up-beat power metal bij, wat dus wel het geval is. Zo zijn er meerdere momenten op het album die niet helemaal lekker samenhangen. Erg jammer!

Helaas dus niet wat ik had gehoopt en ben ik blij gemaakt met een dode mus. Muzikaal best goed maar er zijn cruciale zaken die de band niet in staat stellen om hier een goed album af te leveren. Een andere zanger, betere producer en goede samenhang tussen tekst en muziek zouden deze band zomaar kunnen omtoveren tot een bekende naam in het genre. Gezien inferno slechts het eerste deel van ‘De Goddelijke Komedie’ is hoop ik niet dat de band in deze formatie besluit om ook ‘Purgatoria’ en/of ‘Paradiso’ uit te brengen. Voor mij was dit een enkeltje naar de hel.

<< vorige volgende >>