Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Katla - Móðurástin

Katla - Móðurástin

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder post rock / post metal

Release type: Full-length CD

Vera : We zijn erg verheugd dat drummer Guðmundur Oli Palmason na het emotionele vertrek bij Sólstafir toch niet bij de pakken gaan zitten is en zijn muzikale inspiratie verder laat opborrelen, net zoals de grootste vulkaan van zijn thuisland, de Katla. Daar noemde hij meteen zijn nieuwe project naar. Zijn nieuwe metgezel op deze muzikale reis is gitarist Einar Thorberg Guðmundsson (Fortið, Potentiam). En het is genieten geblazen van de uitwaaierende, maar stuwende klanken op dit debuutalbum ‘Móðurástin’! In feite zouden we deze stijl inmiddels gewoon ‘Icelandic’ kunnen noemen en dan zouden de geïnteresseerden vast weten dat het om weidse klanken verwant aan post rock/metal gaat, maar wel met een eigenzinnige eigen benadering.

De muzikale reis vangt aan met ‘Aska’, met aanzwellende klanken die in crescendo gaan. Dit instrumentale intro bevat ook weemoedige piano en is licht psychedelisch. In ‘Hyldypi’ leren we dat de jongensachtige zang egaal maar helder is. Later zal blijken dat Einar ook ruwer tekeer kan gaan, maar voorlopig klinken zijn zanglijnen vrij sereen en verhalend. De muziek heeft een vlot tempo, maar stijgt naar spanningsbogen die meteen vertrouwd, maar blijvend boeiend zijn. Net als in sommige Sólstafir songs hebben ook ‘Natthagi’ en ‘Hvila’ een zekere aanstekelijkheid, wat hen naast een zwevend timbre ook een robuuste rockstructuur geeft. In ‘Hvila’ brengt cello een weemoedige sfeer teweeg. Dan beginnen de langere songs en het is daar dat de band naar een hoger niveau klimt en meteen (bijna) op gelijke voet komt te staan met zijn illustere voorgeschiedenis. Over storm zijn al meerdere songs gemaakt in IJsland, maar ‘Hreggur’ is er eentje dat ons meteen naar een andere wereld verplaatst. Soms ruimtelijk, soms ondefinieerbare mechanische ritmes, kalm en beklijvend, maar daarna weer naar een verrukkelijke climax evoluerend. Dit is kunst! Het titelnummer grijpt ook meteen naar de keel. Het is spoedig vrij heftig, met bezwerende zang en later wordt het subliem vanwege het contrast tussen gewone zang en geëxciteerde schreeuwzang. En er is ook even vrouwenzang, op het einde zelfs een koor. Ons ontzag blijft groeien, want in ‘Kul’ worden we ondergedompeld in een plechtige speech (doet wat aan Ásatru denken). Piano en basgericht is dit, met invloeden uit klassieke muziek. Een volgend walhalla van betoverende klanken wordt ons op een schaaltje aangeboden in de bijna dertien minuten durende afsluiter ‘Dulsmál’. Die militaire stem bezorgt me rillingen. Zompige riffs en passievolle zang leiden naar atmosferische klanken welke een verhevenheid creëren die je niet meer loslaat. Enerzijds is het catchy, anderzijds repetitief opbouwend naar woestheid, dan weer weerklinkt samenzang met onverminderd Viking gevoel dat me even aan Skálmöld doet denken en tenslotte is er een opgang met duistere koren, zwevende klanken en een plechtig besluit. Dit kan tellen als statement en debuut!!! Woorden schieten tekort!

<< vorige volgende >>