36 Crazyfists - A Snow Capped Romance

36 Crazyfists - A Snow Capped Romance

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder nu metal

Release type: Full-length CD

Jordy : 36 Crazyfists is een band die de laatste tijd erg vaak in de spotlights staat. Sinds kort heeft deze Amerikaanse formatie het album 'A Snow Capped Romance' uit en komt de videoclip van 'The Heart And The Shape' bizar vaak voorbij op zenders als MTV en TMF. Deze aandacht is niet zo vreemd, want de muziek die deze band maakt is een hapklare combinatie van nu-metal met wat elementen uit de emo.

'A Snow Capped Romance' gaat volgens de band over de liefde voor de staat Alaska, waar de bandleden zijn opgegroeid. Het centrale thema van het album is, je zou het haast niet geloven, romances! Een vrij luchtig thema in een metalwereldje waar de gemiddelde teksten over afgerukte ledematen, ingestampte schedels, verkrachte chicks, doorgesneden halzen, en al wat pervers of luguber is, gaan. Net als bijvoorbeeld de Lostprophets legt deze band de nadruk op de wat luchtigere zaken, wat af en toe ook niet verkeerd is.

Muzikaal gezien is 36 Crazyfists niet zo bijzonder inventief. Er wordt uit de welbekende nu-metal vaatjes getapt waardoor het album enigszins achterhaald klinkt. Maar een lekkere plaat hoeft niet per definitie vernieuwend of baanbrekend te zijn, en daar lijkt deze band zich erg goed van bewust te zijn. De afwisseling van de cleane, soms brullende, vocalen van frontman Brock Lindow met de achtergrondzang van gitarist Steve Holt is allang niet bijzonder meer en ook muzikaal hebben we dit allemaal al eerder gehoord.

36 Crazyfists komt niet met een verrassende release aanzetten en dat is misschien een minpunt voor deze band. Daar staat wel tegenover dat 'A Snow Capped Romance' gewoon lekker en krachtig klinkt, wat mede te danken is aan de sterke productie van James Wisner en het afmixen door Andy Sneap, die eerder al geniale albums van Killswitch Engage en Arch Enemy aan elkaar mixte. Wat daarnaast weer tegenvallend is, is de duur van dit album, want nog geen veertig minuten is erg aan de magere kant. Daartegenover kun je je afvragen of een 36 Crazyfists album van ongeveer een uur wel boeiend blijft, want het komt vaker voor dat bands op het einde van een album zichzelf beginnen te herhalen. Wat dat betreft is de tijdsduur dus een twist: Is dit precies de goede lengte of hadden er nog wat nummers bij gemogen? Die vraag zal waarschijnlijk onbeantwoord blijven.

Hoe dan ook, ondanks de herkenbaarheid van de muziek zet 36 Crazyfists een aardig tweede album weg. Positief zijn de wat minder depressieve teksten en de gangbaarheid van de muziek, die zowel mooie melodie├źn als wat krachtiger gitaarwerk bevat. Ondanks dat ik de zang eerder niet als niet zo bijzonder omschreef, mag wel aangetekend worden dat de vocalen perfect bij de muziek passen. 36 Crazyfists is helemaal niet verkeerd bezig en dat wordt met dit album maar eens onderstreept. Niets nieuws onder de zon, maar zeker niet vervelend.

<< vorige volgende >>