Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Savage Messiah - Hands Of Fate

Savage Messiah - Hands Of Fate

Label : Century Media | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Britse gitarist/vocalist Dave Silver is al tien jaar bezig met zijn Savage Messiah en heeft in het afgelopen decennium al vier langspelers uitgebracht. De eerste EP ’Spitting Venom’ kon mij door het schaamteloos “jatwerk” en het totaalgebrek aan eigen identiteit niet echt overtuigen. De eerste langspeler, ’Insurrection Rising’ deed het – ondanks het feit dat men wederom veel geleend had van bekende thrash acts, en met name Testament – echter beter, en vooral de band’s kwaliteiten kwamen veel beter naar voren. Op de daaropvolgende albums nam de muziek echter een modernere wending en nam men steeds meer afstand van hun thrash stijl, en ging over algemeen ook melodieuzer te werk.

De band heeft zojuist haar vijfde langspeler, ‘Hands Of Fate’, uitgebracht, waarop de ontwikkelingslijn van de vorige albums is doorgetrokken. De band is hier echter veel verder in doorgegaan. Deze plaat is min of meer het definitieve keerpunt voor Savage Messiah en het is duidelijk dat men vooral op een groter publiek en de metal mainstream doelt. Alhoewel de muziek nog altijd thrash invloeden bevat, kan Savage Messiah tegenwoordig niet meer als een thrash act worden gezien. Wat we hier hebben is een combinatie van moderne, ietwat progressieve heavy/power metal en melodieuze thrash, die behoorlijk commercieel klinkt. Muzikaal en technisch gezien is de plaat dik in orde en voldoet aan de kwaliteitseisen van tegenwoordig. Daar is geen discussie over.

Het mag ondertussen wel duidelijk zijn dat deze richting totaal niet in mijn straatje past, en ook ‘Hands Of Fate’ is het soort album geworden die ik over algemeen verafschuw en (al ga ik misschien net iets te ver) metal-onwaardig vind. Kijk alleen al naar de spuuglelijke, totaal ongeïnspireerde hoes; typisch een hoes die ik bij een willekeurige albumjacht meteen zou overslaan. De muziek, hoe goed-gespeeld, goed-gecomponeerd en goed-geproduceerd het ook mag zijn, is net zo ongeïnspireerd, zielloos en gezichtsloos. Dat deze band ooit als "UK's best kept thrash secret” werd genoemd… daar is dus niks meer van over en begeeft men zich tussen de grote massa met hoop op een beetje commercieel succes. Het is ze van harte gegund, maar ik hoef in ieder geval niks meer van ze te horen. De eindscore is het gemiddelde van kwaliteit/techniek/songwriting (80) en het algehele, persoonlijk gevoel (30).

<< vorige volgende >>