Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Vice - Veni, Vidi, Vici

Vice - Veni, Vidi, Vici

Label : Pride And Joy | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Wim R. : Ik meen me te herinneren ooit een CD van deze Duitsers te hebben gehad. Het enige dat ik mij er van herinner is het werkelijk afschrikwekkende hoesje waarin de boys in fluorescerende korte broekjes en truitjes stonden. Brrrr… De uit München afkomstige rockers vonden het tijd voor een tweede doorstart met als resultaat dat in november ‘Veni, Vidi, Vici’ in de bakken ligt. Economen zeggen wel dat je het product moet leveren waar de klant om vraagt. Of Vice na wereldwijd marktonderzoek weer gereanimeerd is betwijfel ik. Maar de band had in hun beginjaren wel degelijk enige vorm van succes bij de oosterburen met hun, zoals zij het zelf noemen, ‘happy metal’. Ik weet niet hoeveel van de oorspronkelijke bandleden nog in de band zitten, maar ik twijfel of er sprake is van muzikale progressie, dan wel volwassenheid na 29 jaren in de business.

Zoals je boven tussen de regels misschien al doorhad, ‘Veni, Vidi, Vici’ is geen hoogstaand product geworden. Zo is het tweede nummer ‘Dirty Mind’ qua tempo veel te sloom, zelfs ik hoor dat en kan dat verzinnen. Er is ook een poging terug te vinden onder de titel ‘Only You Can Heal The World’ om een soort Beatles achtig nummer te produceren maar dat mislukt helaas. In ‘Open Eyes’ is er iets niet in de haak met de timing van zanger Mario ‘Mitch’ Michel. Vocaal is het geheel echt ondermaats.
Omdat de gifbeker helemaal leeg moet wordt er ook nog een mensonterende versie van Steve Miller’s ‘The Joker’ van Steve Miller door onze strot geduwd. Mijn hemel, wat een drama. Tijdens dit nummer zie ik dat ‘Veni, Vidi, Vici’ afgesloten wordt met een jungle remix van de single ‘Where Do I Belong’. Nou, doei, ik trek de stekker eruit in de hoop dat het volgende plaatwerk ook 29 jaar op zich laat wachten. Hoef ik er niet meer naar te luisteren. Toch nog een einde met een positieve gedachte.

<< vorige volgende >>