Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Communic - Where Echoes Gather

Communic - Where Echoes Gather

Label : AFM Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Communic is altijd een eigenwijze, maar intrigerende band geweest. Het Noorse trio is niet in één hokje te plaatsen, maar past wonderwel bij vele andere bands omdat ze elementen van thrash, progressieve structuren en bovendien ook aanstekelijke power metal momenten combineren in hun composities. Ook maken ze nooit hetzelfde album, wat fans van het eerste uur de duistere aanpak van latere albums niet deed toejuichen. Maar, zoals componist Oddleif ons zelf vertelde in het interview: We moeten maar niet zo enggeestig zijn en tijd nemen om iets te ontdekken.

Zijn tijd heeft hij in ieder geval genomen om dit vijfde album ‘Where Echoes Gather’ te schrijven en af te werken. Er passeerden maar liefst zes jaar sinds het vorige album ’The Bottom Deep’ opgevolgd werd, maar daar hadden de lieve heren zo hun redenen voor. Dat kan je in het interview lezen, hier zoomen we in op de muzikale prestaties. Deze zijn superbe! Drie songs bestaan uit twee delen, je kan dus al gissen dat ze een behoorlijke lengte hebben. ‘The Pulse Of The Earth’ deel één start met stotende riffs en doet met zijn thrashy strakheid aan vroege Metallica denken. Wanneer de gedragen zang met verheven tint begint, denk je onverminderd aan Nevermore. Kortom, dit is stevig en meeslepend, maar het heeft ook progressieve complexiteit in de inventieve wendingen. Deze technische wendingen komen ook voor in beide delen van het titelnummer, maar hier trekt het beklijvend zingen van de titel met epische allure het meest de aandacht. Toch blijft alles energiek en intens. ‘Moondance’ lijkt wel een gevoelige Metallica track, maar is van ongekende schoonheid! Weemoedig, rustig, maar met enige acceleraties om U tegen te zeggen. Het gitaarwerk is verfijnd en subliem. ‘Where History Lives’ is uptempo, strak en versierd met solos en lagere, gewichtige zang. Let op de doorleefde teksten. De militaristisch afgemeten riffs van ‘Black Flag Of Hate’ zijn het fundament voor een avontuurlijke track waarin ook verhalende zang zijn plaats vindt. Tot slot leeft men zich nog uit in de twee delen van ‘The Claws Of The Sea’ met heldere, melodieuze leads, progressieve heftigheid en beklijvend resultaat. Soms denk ik aan de huidige aanpak van Wintersun. Ook al blijft de zang clean, toch zit er een enorme kracht achter verscholen. Thrash, power en progressieve elementen zijn verenigd op dit sterke en eerlijke comebackalbum! Je dient wat tijd te investeren in de complexiteit van het materiaal, maar dan opent zich een unieke luisterbelevenis met veel diepgang.

<< vorige volgende >>