Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Blues Pills - Lady In Gold - Live In Paris

Blues Pills - Lady In Gold - Live In Paris

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder bluesrock

Release type: Full-length CD

Wim S. : Je kunt wel stellen dat ik een haat-liefde-verhouding heb met Blues Pills. Vorig jaar was ik zeer kritisch over hun laatste studioalbum ‘Lady In Gold’, wat op een gegeven moment nog leidde tot een fijne polemiek met Bidi van Drongelen (RIP), die de band door dik en dun bleef verdedigen. Ik zag de band ook nog live spelen tijdens het ‘Rock Hard Festival’ van dit jaar. Ik vond dat de band wel heel erg parasiteerde op de schoonheid – zowel qua stem als qua uiterlijk – van frontvrouw Elin Larsson en dat een groot deel van de spontaniteit en frivoliteit van de beginperiode van de band was verdwenen. Heel plichtmatig klonk hun laatste album, zonder uitspattingen, terwijl dat juist de kracht en charme van de band was en nu nog had kunnen zijn. Ik was dan ook een tikkeltje huiverig toen ik werd gevraagd om een nieuw album van Blues Pills van een review te voorzien. Een live album nog wel. Met een DVD erbij zelfs! Toe maar. Nuclear Blast pakt uit.

Allereerst maar over de CD. Gelukkig is er een (groot) verschil tussen Blues Pills op CD en Blues Pills live. De band rockt in ieder geval meer, er zijn – gelukkig – veel meer solo’s te horen van Soriaux en nog meer dan in de studio blijkt en blijft Larsson een geweldige zangeres. Zij neemt de hele band bij de hand en zet alles wat er gebeurt naar haar hand. Zij is overduidelijk degene om wie deze band draait. Wellicht is dat ook de reden dat op het artwork van het album slechts één bandlid staat… Zoals gezegd, live komen zelfs de mindere nummers van de verschillende albums (‘Bad Talkers’, ‘Gone So Long’ om er maar wat te noemen) beter tot hun recht maar het zal geen toeval zijn dat vooral de oudere nummers (‘Black Smoke’, ‘Devil Man’) met kop en schouders boven de nieuwere nummers uitsteken. Om nog maar te zwijgen over het overheerlijke ‘Bliss’. Goddomme, het is eigenlijk gewoon een vette band maar in de studio halen ze niet het onderste uit de kast en dat is wat me zo stoort! Zoals zo vaak geldt ook bij Blues Pills dat vooral de CD’s interessant zijn. De DVD is wel aardig (alles is uitstekend in beeld gebracht) maar echt een visueel spektakel is het niet. Al is het altijd fijn om Elin te zien.

<< vorige volgende >>