Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Johannes Luley - Qitara

Johannes Luley - Qitara

Label : My Sonic Temple | Archiveer onder fusion / jazz

Release type: Full-length CD

Leon : Tien jaar geleden kwam de progressieve rock band Moth Vellum met een geweldige, titelloze, debuutalbum maar verdween de groep daarna vrijwel compleet van de aardbodem. Johannes Luley, een van de uitstekende muzikanten uit deze band, richtte zich dus maar op solo werk en zijn andere band Perfect Beings. Gelukkig is dit werk ook weer van hoge kwaliteit, zo is Luley’s eerste solo plaat uit 2013, ‘Tales From Sheepfather’s Grove’, een uitstekend stuk progressieve rock en werd goed ontvangen door de critici. Dit jaar komt zijn tweede solo album uit, ‘Qitara’, echter richtte Luley zich dit maal op een mix tussen progressieve rock en jazz.

Er is een blik aan gastartiesten opengetrokken voor dit album, en zeker niet de minsten! Katisse Buckingham (Herbie Hancock, Prince), Otmaro Ruiz (Jon Anderson, Gino Vanelli), en Michael Hunter (Tom Petty, Lenny Kravitz) zijn slechts een aantal van de gasten die hebben meegewerkt aan het album. Edoardo Talenti verzorgt de meeste drumpartijen en Luley verder bijna alle andere instrumenten, zoals gitaar, basgitaar, mellotron, keyboards, en nog een aantal andere instrumenten. Soms kan je het horen als gitaristen ook keyboard spelen, het zijn echt andere disciplines, maar dat is hier geenszins het geval, voor een aantal moeilijkere keyboard passages werd de hulp ingeroepen van een van de gastartiesten, met name de keyboard solo in Red And Orange van Scott Kinsley is van zeer hoge kwaliteit. Het album bestaat voornamelijk uit een wisselwerking tussen gitaar en keyboard met lekkere ‘groovende’ drums die echt een extra dimensie toevoegen. Het gebrek aan vocalen stoort geen moment want de liedjes zijn interessant en zitten ontzettend goed in elkaar en blijven boeien. Het enige liedje met daarop vocalen is overigens wel een van de hoogtepunten van het album.

Voor de mensen die Jazz én progressieve rock goed vinden is dit een zeer interessante plaat, de twee stijlen gaan hier goed samen en is een kunstwerk geworden waar Luley trots op mag zijn. Ik kan iedere audiofiel ook van harte aanbevelen om de FLAC-HD versie op te zetten, dit voegt écht wat toe aan het album. Ik wacht nu al met smart op het volgend album!

<< vorige volgende >>