Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Enslaved  - E

Enslaved - E

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Van extreme metal naar progressieve briljantere. Velen voelen zich geroepen en slagen er behoorlijk in, maar Enslaved is toch één van de pioniers die ongetwijfeld de kroon spant. In 2013 was ’In Times’ één van de hoogtepunten van het jaar. Niet toevallig vermeld gitarist Ivar Bjørnson dit zelf als het album waarop ze hun definitieve sound gevonden hebben. Nu wordt er een nieuw hoofdstuk aangesneden met het voor velerlei interpretaties vatbare ‘E’. Enslaved’s muziek wordt verder uitgediept in dezelfde stijl, zonder het kostbare verleden te negeren. En bij Enslaved zijn we daarvoor in goede handen.

Na enige retrospectieve concerten ter ere van het 25-jarige bestaan, vloeide inkt uit de pen van Ivar en kon men – na afscheid genomen te hebben van keyboardist en clean zanger Herbrand Larsen – er volop tegenaan gaan met de jonge kracht Håkon Vinje, niet eens zo oud als de band zelve. Gelukkig staan Ivar en Grutle stevig aan het roer en merkt een onschuldige luisteraar amper het verschil. Bij studio opnamen toch niet. Maar goed, laat ons een duik nemen in een weelderig album dat zo goed als onbeschrijfbaar, maar eens te meer beluisterbaar is. ‘Storm Son’ (bekijk de video!) is al meteen een hoogtepunt en de samenvatting van waar Enslaved voor staat: natuurgeluiden, een kalm begin met slepende tokkelende gitaren en dan die meesterlijke uitval met afgemeten riffs met serene cleane zang. Hoe Grutle daarna ‘Open The Gates’ brult met zijn knekelstem en ruwe zang toevoegt af en toe is meesterlijk. Zwevende mellotron, proggy onrustige fragmenten, inventieve ritmes… je weet niet wat je overkomt, tot het summum bereikt wordt met een flagrant stuk heuse blastbeats black metal. Wow! Trouwens, dit doet me wel aan Opeth denken met dit verschil dat de extreme stukken hier black zijn en bij Opeth death metal.

Het rockende ‘The River’s Mouth’ kent een adequaat evenwicht tussen ruwe en cleane zang en wordt op het einde vrij ruimtelijk. ‘Sacred Horse’ is weer veelomvattend. Een kalm intro wordt gevolgd door dissonante uitval, er is een Hammond orgelsolo, maar meer en meer wordt het sacraal en ritualistisch. Schitterend! Al jengelend start ‘Axis Of The World’ vrij chaotisch. Hoewel dit een rockend ritme aanhoudt is dit de meest experimentele track, met etnische gezangen en dominant synthesizer (denk aan Pink Floyd in ‘On The Run’). ‘Feathers Of Eohl’ begint met frivole loopjes, dan een Opeth uitval met grunts, om later een ongelofelijke schoonheid te bereiken in vredige cleane gezangen. Er zitten zoveel wendingen in de songs dat we ze echt niet allemaal willen beschrijven. En afsluiter ‘Hiindsiight’ is al even beklijvend. De ruwe zang wordt aangezet met beresterke doom riffs. Even duikt de naam Ihsahn op in mijn achterhoofd, zeker wanneer we even later ook nog veelvuldig saxofoon horen. Ook hier bouwt men een kapitale compositie op in meerdere lagen en sferen, zodat de liefhebber van progressieve rock met extreme uitbarstingen dit als album van het jaar mag beschouwen. Enslaved is op eenzame hoogte bezig, alleen meesters in pure kunst kunnen dit bereiken. In dit geval staat ‘E’ voor extreem, eclectisch, energie, elegantie en experiment.

<< vorige volgende >>