Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Himmellegeme - Myth of Earth

Himmellegeme - Myth of Earth

Label : Karisma Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Alsof ze het met elkaar hebben afgesproken vallen er in dezelfde week drie CD’s bij mij op de deurmat om te reviewen, allen van Noorse progressieve rock bands die vooral ambiance belangrijk vinden. In deze review zal ik de band Himmellegeme behandelen, de enige van de drie die meer dan vier nummers op de CD heeft staan. Na het raadplegen van Google lijkt Himmellegeme ‘hemel lichaam’ te betekenen, wat erg goed past bij het geluid van de groep. De groep brengt dit jaar Myth Of Earth uit en is pas het eerste wapenfeit van de heren uit Bergen.

Zoals eerder vermeld speelt de groep progressieve rock met veel focus op ambiance, het gaat daarmee de richting op van bands zoals Pink Floyd en Radiohead. Hoewel het niet echt mijn favoriete kant van het genre is, moet ik eerlijk zeggen dat het muzikaal goed in elkaar zit en aardig klinkt. Hoewel ik wat moeite heb met Noorse teksten klinkt zanger Aleksander Vormestrand precies zoals je dat graag zou willen, hij is geen Jorn Lande maar dat hoeft hier ook zeker niet. Zijn stem en manier van zingen doet mij erg denken aan die van Thom Yorke (Radiohead). De atmosferische muziek wordt verder gevormd door Vormestrand’s en Hein Alexander Olson’s gitaar partijen, en Lauritz Isaksen’s keyboard partijen, deze heren zorgen voor het geluid van de band en de hoge kwaliteit van de liedjes. Ook bassist Erik Alfredsen en drummer Thord Nordli mag ik niet vergeten, deze zorgen voor een goede ritme sectie en zijn de muzikale kers op de taart, ze spelen strak maar wel passend bij de laksheid van de muziek. Ook de productie is top en maakt het geheel af.

Prima start voor deze Noren want ze leveren hier gewoon een zeer goed debuut album af, toch ben ik bang dat ze niet zullen doorbreken in de internationale sferen. Mocht dit binnen de wensen van de groep liggen zou ik ze toch echt adviseren om enkel in het Engels te gaan zingen, mensen willen nu eenmaal graag weten waar een liedje nou precies over gaat en willen kunnen meezingen. Dat is eigenlijk het enige stukje kritiek wat betreft het album, of nou… soms vind ik het een beetje saai worden, maar ik ben dan ook geen liefhebber van atmosferische progressieve rock. Ik vermoed dat dit album het vooral goed zal doen bij mensen die helemaal fan zijn van de eerder genoemde bands.

<< vorige volgende >>