Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Enzo And The Glory Ensemble - In The Name Of The Son

Enzo And The Glory Ensemble - In The Name Of The Son

Label : Rockshots Music | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Patrick : Enzo Donnarumma is een Italiaanse zanger, songwriter en overtuigd christen. Zijn geloof speelt een grote rol in zijn leven en komt ook overduidelijk terug in zijn muziek. In 2015 bracht hij de metal opera ‘In The Name Of The Father’ uit en nu is het de beurt aan de opvolger hiervan: ‘In The Name Of The Son’. Donnarumma doet dat echter niet in zijn eentje. Hij heeft een aantal klinkende namen om zich heen verzameld: o.a. Marty Friedmann (ex-Megadeth, ex-Cacaphony), Ralf Scheepers (Primal Fear), Mark Zonder (Fates Warning), Gary Wehrkamp, Brian Ashland (allebei Shadow Gallery), Kobi Fahri (Orphaned Land) en het Weza Moza Gospel Choir nemen deel aan het album.

De muzikale richting van het album wordt met de theatrale intro ‘Waiting For The Son’ en het daarop volgende, bombastische ‘The Tower Of Babel’ gelijk duidelijk. In de verte speelt een snerpende gitaar een rol, maar de hoofdmoot wordt gevormd door oosterse invloeden (zoals ook bands als bijvoorbeeld Amaseffer, Myrath en Orphaned Land gebruiken), dikke lagen keyboards, klassieke muziek, symfonische invloeden, zoete koren en filmmuziek. Het album kent een bombastische, oriëntaalse, theatrale aanpak en ‘In The Name Of The Son’ mag dan als een metal opera neergezet worden, echt heavy wordt het album geen moment. De filmische, sfeerrijke muziek leent zich blijkbaar beter voor een gematigde aanpak en resulteert daarmee in een track als ‘Glory To God’, dat vooral bestaat uit keyboards en waar een akoestische gitaar een dun lijntje doorheen gooit en aan het einde een wat stevigere gitaarlijn even de kop opsteekt. Een track als ‘Trial’ kent in het begin een gitaar die wat zwaar aanzet, maar daarna draait het minutenlang enkel en alleen om de vocalen en de strijkers. Zodra de verhaallijn het toelaat, zwellen gitaren en drums aan. ‘Psalm 133’ is een track die wel erg veel raakvlakken met Orphaned land heeft (niet geheel toevallig omdat Kobi Fahri hierop aanwezig is) en pakt misschien wel uit als de stevigste track van het album. Verder moet je het toch vooral doen met tracks als ‘Magnificat’, ‘Matthew 11:25’, ‘Eternal Rest’ en ‘If Not You’. Stuk voor stuk erg filmisch en beeldend neergezet, maar vaak ook erg lang doorgetrokken waardoor de intensiteit vervliegt en het animo om te blijven luisteren snel terugloopt.

Dit ‘In The Name Of The Son’ draait vooral om bombast en de thematiek en er is voor een aanpak gekozen die weinig raakvlakken met metal kent. Spijtig, want het eindresultaat is nu erg mager. Er zullen desondanks vast liefhebbers zijn voor de filmische, theatrale aanpak op dit album; ik behoor helaas niet tot die groep.

<< vorige volgende >>