Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Appice - Sinister

Appice - Sinister

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Henk : De gebroeders Appice behoeven weinig introductie. Carmine en Vinny zijn bij elkaar opgeteld op ruim honderd albums te horen. Grote kans dat je er vast één of meerdere in je verzameling hebt staan. Ga het rijtje maar na: Vanilla Fudge, Black Sabbath, Heaven & Hell, Dio, Rod Stewart, King Kobra, Paul Stanley en Ted Nugent om er maar een paar te noemen. Voor het eerst in hun lange muzikale loopbaan brengen ze samen een studio plaat uit en wat voor één! Met zo'n lange carrière in de muziek moet er natuurlijk ook een zeer getalenteerde kennisen kring zijn en die wordt optimaal gebruikt op dit album.

Zo horen we op gitaar Craig Goldy (Dio, Giuffra), Bumblefoot (Guns'n'Roses), Joel Hoekstra (Whitesnake), Mike Sweda (Bulletboys), Erik Turner (Warrant) en David Michael Philips (King Kobra). Op bas komen Tony Franklin (Blue Murder, The Firm), Phil Soussan (Ozzy), Johnny Rod (King Kobra, WASP) en Jorgen Carlson (Gov't Mule) voorbij. Op zang horen we Jim Crean, Paul Shortino (Rough Cutt, Quiet Riot), Robin McAuley (MSG), Chas West (Lynch Mob) en Scotty Bruce. Keyboards worden onder handen genomen door Erik Norlander.

Een behoorlijk indrukwekkende cast dus waarvan je iets mag verwachten. Op de vraag of dat lukt kan geantwoord worden met een volmondig JA! De broers hebben het voor elkaar gekregen om een zeer gevarieerd album neer te zetten waarop beide heren op alle nummers samen drummen. Zo hoor je op onder andere 'Sinister' en 'Monsters And Heroes' (een ode aan Ronnie James Dio) duidelijk twee verschillende drummers aan het werk en worden de fills die de heren spelen verdeeld over het linker kanaal en het rechter kanaal. Overigens is dit niet bij alle nummers het geval en lijkt het alsof er soms maar één van de broers aan het drummen is.

Het mooie is dat de plaat niet volledig gefocust is op het fantastische drumspel van de heren maar er alle ruimte is voor de andere muzikanten (zeker de gitaristen) om te schitteren. Zo laat Bumblefoot op 'In The Night' een fantastische solo horen en hetzelfde geld voor Joel Hoekstra van Whitesnake die op het fantastische 'War Cry' de show steelt. Overigens zitten de drums wel zeer prominent in de mix en als er dan toch een kritische noot gekraakt kan worden is dat deze soms wat overstuurd klinken. Een probleem wat we eerder hebben gehoord op 'Death Magnetic' van Metallica. Al met al een album waar de muzikaliteit aan alle kanten van af spat en die ondanks de vele verschillende muzikanten niet aanvoelt als een verzameling losse nummers.

<< vorige volgende >>