Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Shrapnel - Raised On Decay

Shrapnel - Raised On Decay

Label : Spinefarm | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Nima : Deze Britse thrashers hadden met ‘No Saviours’ (2009) en ‘The Devastation To Come’ (2010) twee sterke en veelbelovende demo’s afgeleverd. Het debuut, ’The Virus Conspires’ (2014), vond ik echter een fantastische thrasher, en één van de sterkere albums in haar soort. De band had het beste van Slayer, Testament, Nuclear Assault, Exodus, Sepultura, Destruction, Sodom en co. samen laten smelten tot een hard en woest geheel, die ondanks de traditionele invloeden lekker fris en hedendaags klonk. Met dat album wist men dan ook volledig te overtuigen en had zich aardig op de thrashkaart gezet.

De tweede langspeler liet een dik drieënhalf jaar op zich wachten, maar eind september was ‘Raised On Decay’ eindelijk een feit. De band gaat hier min of meer verder waar het debuut ophield en heeft wederom een behoorlijk agressieve, woeste en harde plaat op de wereld losgelaten. Stilistisch gezien voert thrash metal nog altijd de bovenhand en vooral de namen Destruction en Exodus komen hier behoorlijk naar voren. Op ‘Raised On Decay’ laat men echter een nog technischere, en hier en daar zelfs een progressievere aanpak horen. Maar in tegenstelling tot vele collegae hebben ze die aanpak niet ten koste van de agressie en de intensiteit van het geheel laten gaan. Echter hebben we hier ook een vooral modernere aanpak, wat mij toch minder aanspreekt. Daarnaast komt men – in tegenstelling tot het debuut, die min of meer uit pure thrash bestond – ook regelmatig met (moderne) death metal invloeden, waardoor het allemaal een stuk anoniemer klinkt.

Nu moet je niet gaan denken dat ik het album wil afbranden of iets dergelijks, want de band heeft op alle fronten een flinke stap voorwaarts gezet en heeft een stel goede composities afgeleverd. Ook staan de songs bomvol heersende en hoogst pakkende riffs met zang á la Schmier (Destruction) en Zetro (Exodus), en het totaalplaatje klinkt – zoals gezegd – heerlijk agressief. Het is alleen dat het nieuwe materiaal bij mij minder hard aanslaat als hetgeen men op ‘The Virus Conspires’ presenteerde. En dat heeft alleen te maken met de modernere karakter van het geheel, en de death metal invloeden. Maar goed, dat is puur een kwestie van smaak en voorkeur en verandert niks aan het feit dat men met ‘Raised On Decay’ wederom een sterk album heeft afgeleverd. Naast de tien eigen composities krijgen we trouwens ook een gave uitvoering van Slayer’s ‘Antichrist’. Al met al is ‘Raised On Decay’ dan ook zeker de moeite waard. Fans van agressieve, moderne thrash, die niet vies zijn van de nodige death metal invloeden moeten deze plaat absoluut een kans geven.

<< vorige volgende >>