Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Childrenn - International Exit

Childrenn - International Exit

Label : Mighty Music | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Cedric : Childrenn is een Deense band dat met ‘International Exit’ reeds toe is aan album nummer twee, na de debuutplaat ‘Animale’ uit 2016. Na een eerste luisterbeurt valt me voornamelijk op hoe Childrenn er goed in geslaagd is een donkere sound neer te zetten, maar dit zonder in te boeten op vlak van toegankelijkheid. Indien je zware metal verwacht kan je beter een andere review lezen, maar sta je open voor goede en donkere rockmuziek dan kan Childrenn wel eens iets voor jou zijn.

Doorheen de hele plaat worden de meest uiteenlopende muzikale referenties naar je hoofd geslingerd, wat het dus ook heel moeilijk maakt om Childrenn in een vast muzikaal hokje te plaatsen, maar de band zal met hun sound alvast een heel breed publiek kunnen aanspreken. De muziek op ‘International Exit’ valt algemeen te beschrijven als een donkere mix tussen bands als The Cult, Editors, Crystal Stilts, Royal Blood, The Black Angels tot zelfs Muse. Niet al deze referenties steken continu de kop op, maar sporadisch komt er weer een bepaalde klank voorbij waardoor je nog andere invloeden kan terughoren in de songs. Naast de ronkende bas, hoge indierock vocalen en de soms psychedelische structuren van de songs vallen me vooral ook de zeer bluesy garagerock aandoende gitaarsolo’s op. Door de grote diversiteit aan invloeden is Childrenn een band dat het zeker niet slecht zou doen op populaire (indie)rockzenders als Studio Brussel of 3FM bijvoorbeeld, maar ook de liefhebbers van donkere, licht psychedelische rock zullen in de muziek op deze plaat wel wat elementen terugvinden om van te genieten. Voor zij die op zoek zijn naar een echte metal plaat zal ‘International Exit’ veel te licht uitvallen, ondanks de sporadisch voorbijkomende dissonante gitaarpartijen.

Zelf spreekt men ook van black metal invloeden in de muziek, maar afgezien van een snelle (op blastbeats lijkende) drumpartij in ‘Where’s The Door’ hoor ik dit zelf echt niet terug. Wat mij betreft valt de band wat in een grijze zone. Hun muziek is toegankelijk genoeg voor indie rockliefhebbers, maar kan hier en daar net wat te donker uitvallen. Voor metalheads zal deze plaat dan weer niet genoeg pit bevatten. Op de kwaliteit valt niets af te dingen, maar het zal voornamelijk van je persoonlijke smaak afhangen of je Childrenn een kans wil geven.

<< vorige volgende >>