Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Hallatar - No Stars Upon The Bridge

Hallatar - No Stars Upon The Bridge

Label : Svart Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Met moeite en spijt in het hart moet ik de laatste jaren een schrijnend verhaal schrijven over gitarist/componist Juha Raivio. Ik heb hem talrijke keren gesproken over Swallow The Sun en hij leek nu ook het geluk gevonden te hebben in Zweden (een job in de natuur met paarden) en zijn grote liefde Aleah Starbridge. Tot het noodlot toesloeg en zij overleed in april 2016. Juha ging door een diep dal en trachtte alles van zich af te schrijven. Een eerste album was ‘Hour Of The Nightingale’ van Trees Of Eternity, nog opgenomen met Aleah als zangeres en tekstdichteres, maar pas uitgebracht na haar dood. Als postume hulde en uiteraard ook de zwanenzang van Trees Of Eternity.

Het verwerken van het rouwproces gaat verder in de band Hallatar welke nu het debuut ‘No Stars Upon The Bridge’ uitbrengt. Juha verzamelde teksten en gedichten van Aleah, nam een gitaar ter hand en trachtte zijn verdriet in muziek om te zetten. Dat was de start van Hallatar. Dit is het resultaat van een week diepe smart en een zoektocht naar catharsis. De spontaniteit van het moment werd bewaard in een rauw manifest. Juha deed beroep op zijn vrienden en medemuzikanten Tomi Joutsen (Amorphis – zang) en Gas Lipstick (ex-HIM - drums) om alles op te nemen en een ‘band’ te scheppen. Dit is zo persoonlijk dat ik moeite heb om het te beschrijven. ‘Mirrors’ opent vertrouwt met doom riffs en sierlijke huilende leads, maar wanneer Joutsen begint te zingen staat ons toch een verrassing te wachten. Dit is geen grunt, dit is een griezelig gebroken stem, een noodkreet vol wanhoop. Dit gaat diep. Ook al is er tevens een beetje cleane zang, dit is de verpersoonlijking van funeral doom metal. En zo gaat dat ook in ‘Melt’. Het wordt melodieuzer in ‘My Mistake’, een duet tussen Tomi en Heike Langhals (Draconian) vol weemoed en gierende gitaren als de schreeuw van Munch. Meerdere korte gedichten worden door Heike voorgedragen en vormen een keur aan korte testimonia. Het eveneens korte ‘Severed Eyes’ is volledig clean gezongen door Tomi, terwijl ‘The Maze’ nog een lange extreme track is met een piano intermezzo als balsem. In het laatste nummer ‘Dreams Burn Down’ horen we de zang van Aleah Starbridge, bijna sacraal en omringd door de meeslepende doom gitaren van haar liefde. Joutsen voegt er nog intense zangpartijen aan toe. Natuurlijk zal dit vooral fans van Swallow The Sun en zware doom aanspreken, maar als integere tijdsopname is dit weergaloos.

<< vorige volgende >>