Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Wolves In The Throne Room - Thrice Woven

Wolves In The Throne Room - Thrice Woven

Label : Artemisia Records | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Martin : Na een aantal teleurstellende releases, waaronder een overbodig uitstapje richting ambient in de vorm van ‘Celestite’, is Wolves In The Throne Room eindelijk terug met een fatsoenlijk black metal album. ‘Thrice Woven’ volgt op een succesvolle terugkeer op de podia, dus het begint er nu toch echt op te lijken dat de broertjes Weaver nog steeds weten hoe ze kippenvel teweeg kunnen brengen. Daarvoor heeft men nu echter wel een beetje hulp van buitenaf nodig.

In vergelijking met eerder werk is ‘Thrice Woven’ aardig compact uitgevallen, met vijf nummers die samen 42 minuten klokken. De songs zitten dan ook behoorlijk strak in elkaar, waardoor men niet lang hoeft te wachten voordat de prachtige melodieën van de band de revue passeren. Aan goede riffs ontbreekt het zeker niet en de afwezigheid van een basgitaar laat geen gapend gat achter in de sound vanwege de doordachte gelaagdheid van de gitaren. Over de productie zullen de meningen echter verdeeld zijn. De band heeft het heft volledig in eigen handen genomen en dat heeft geresulteerd in een kale, droge productie die op het eerste gehoor beter bij een seventies album zou hebben gepast dan bij een black metalplaat. Hiermee zal men zeker de nodige mensen vervreemden, maar eigenlijk heeft dat simpele geluid toch ook echt zo zijn charme. Het zal even wennen zijn, maar daarna is zo’n open geluid, dat niet is doodgecomprimeerd en gebrickwalled van hier tot Tokyo, echt wel prettig, aangezien de songs ademruimte krijgen.

Ondanks de pauze van een paar jaar kost het Wolves In The Throne Room geen enkele moeite om hun oude geluid terug te vinden. Dat doet men dan ook goed. De echte hoogtepunten op ‘Thrice Woven’ zijn echter met name te danken aan de geweldige gastbijdragen van Steve von Till en met name Anna von Hausswolff. Laatstgenoemde weet enorme contrasten te creëren, waardoor het album enorm veel aan diepte wint. Daardoor, en eigenlijk alleen daardoor, komt dit album stukken beter tot zijn recht dan bijvoorbeeld ‘Celestial Lineage’.

De grote vraag is natuurlijk of het album zich kan meten aan ‘Diadem Of 12 Stars’ en ‘Two Hunters’. Nou, dat dan weer niet. Erg eerlijk is die vergelijking natuurlijk ook niet, want die platen kwamen echt als een verrassing. Dit album laat zijn dat Wolves In The Throne Room toch nog wel een paar kleine verrassingen in petto hebben en dat ze vooral weer gewoon lekker in vorm zijn.

<< vorige volgende >>