Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Wobbler - From Silence To Nowhere

Wobbler - From Silence To Nowhere

Label : Karisma Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : “Norway’s leading symphonic prog band”, zo luid de eerste zin in de flyer die ik krijg van Karisma Records, de label van de band Wobbler. Nou, dan verwacht ik ook wel behoorlijk goede progressieve rock! De band bestaat al sinds 1999 en heeft al een aantal CD’s uitgebracht, geïnspireerd op progressieve rock uit de 70s zoals bijvoorbeeld Yes. Het nieuwste wapenfeit, ‘From Silence To Somewhere’, is wat dat betreft niet anders, er staan slechts vier liedjes op waarvan het tweede nummer maar twee minuten duurt en dus eigenlijk niet meetelt, de overige liedjes zijn ten minste tien minuten lang!

Het album begint redelijk sterk met een prima instrumentale passage, helaas zakt het niveau een beetje zodra de zang erbij komt. Andreas Wettergreen Strømman Prestmo (wat een naam) is een middelmatige zanger en kan de muziek helaas niet naar een hoger niveau tillen. Muzikaal zit het overigens wel redelijk in elkaar, interessante gitaar partijen en keyboard solo’s vliegen je om de oren, zeker keyboard speler Lars Fredrik Frøislie mag helemaal los gaan. De songwriting is wel in orde, af en toe iets te vaak herhalend en ietwat saai, maar de instrumentale stukken zijn dan vaak wel weer interessant. Er wordt ook in overvloed gebruik gemaakt van fluit en percussie instrumenten en bevestigt nog maar eens dat het gaat om 70s geïnspireerde progressieve rock. Het klinkt overigens ook echt als een album die in die jaren is uitgebracht, grotendeels de danken aan de puike mix en mastering.

Voormalig collega Winston verwoorde het mooi bij zijn review van Wobbler’s album Hinterland, uit 2015, “Het is verre van slecht maar ook niet supergoed te noemen omdat het meeste al wel een keer gehoord is op de platen van toen”. De heren hebben zich muzikaal wel wat kunnen ontwikkelen sinds de review van Winston, maar ook weer niet zoveel dat ik naar een compleet andere band heb zitten luisteren. Al met al vind ik het best wel een prima album maar het is zeker niet beter dan de bands die Wobbler’s bron van inspiratie waren. Ruime voldoende dus, en zeker een aanrader voor mensen die groot fan zijn van bands als Yes, Gentle Giant, King Crimson, etc.

<< vorige volgende >>