Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Vulture Industries - Stranger Times

Vulture Industries - Stranger Times

Label : Season Of Mist | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Waarom gaat de gemiddelde recensent (bij Lords of Metal) aan de slag, als je tegenwoordig alle muziek online kan vinden? Nou, omdat wij als freaks/fans bands kennen die zo geweldig zijn, dat we iedereen willen informeren welke band u echt moet beluisteren. Zo’n band voor mij is Vulture Industries, een band die live en in de studio ver boven het maaiveld uitsteekt. De band wordt als black metal gelabeld, maar dat is bullshit en volgens mij vooral omdat de band uit Bergen komt, niet in een bepaalde categorie te plaatsen valt en frontman Bjørnar Nilsen als producer al de nodige black metal albums (en andere stijlen) van een stevig geluid heeft voorzien. Bjørnar is ook betrokken bij het label Dark Essence/Karisma Records: dat laatste label schuwt geen bands met invloeden uit de progressieve muziek van de seventies, en dus is het geen verrassing dat iets daarvan echt wel tot de DNA-structuur van Vulture Industries op dit album behoort. Vulture Industries: ja, het is metal, maar de band is meer. Het is ook hard rock, het heeft ook iets van pop, theater, tango (‘Screaming Reflections’) maar wel gecombineerd tot een zeer herkenbaar eigen geluid en liedjes met kop en staart. Het nieuwe album gaat iets meer terug naar het fantastische debuut ‘The Dystopia Journals’.

Grootste verandering in het geluid is dat niet meer alleen Bjørnar Nilsen de vocalen verzorgt, maar dat ook gitarist Eivind Huse en bassist Kyrre Teigen tegenwoordig als vocalist worden vermeld. Nog nooit heeft de band inderdaad zo divers geklonken qua zang, zowel qua individuele zangstemmen als qua samenzang (luister maar eens naar ‘Gentle Touch of a Killer’ of het semi-breekbare ‘My Body, My Blood’). Wat dit album meer terug brengt naar het debuut, is dat dit album wellicht ietsje minder progressief maar wel weer dreigender, donkerder en organischer klinkt, en soms ook heel breekbaar zoals in het reeds gememoreerde ‘My Body, My Blood’. Ik heb nu al de overtuiging dat het nieuwe materiaal wellicht live nog beter overkomt, en de band is al zo strak live. Ook heb ik het gevoel dat de band nog nooit zo veel met gitaarsolo’s heeft gewerkt, en neem van mij aan: er staan prachtige voorbeelden op dit album hoor! Luister alleen maar eens naar het prachtige duistere juweeltje ‘As The World Burns’, het tweede nummer op dit album.

Wie de moderne Arcturus en Enslaved wel leuk vindt, maar toch nog iets mist, moet echt Vulture Industries en dit ‘Stranger Times’ eens gaan beluisteren! Een van de kandidaten voor album van het jaar voor mij, samen met Dool, Endezzma en Avatarium: vier compleet verschillende bands qua stijl (Dool fans kunnen het meest met Vulture Industries, Endezzma-fans het minst), en wellicht qua muzikale invloeden is Vulture Industries de meest diverse van deze vier. De line-up is al zo lang als ik weet stabiel, en dat vertaalt zich naar een strak bandgeluid, prachtige nummers en een mooi donker geluid: verplichte aanschaf. Wellicht is 90,5 een beetje een raar cijfer, maar dat is nu net de bedoeling: wellicht gaat toch iemand kijken wat dat dan voor een raar album is, en echt, dit album moet je in 2017 luisteren als je een liefhebber van Arcturus, de moderne Enslaved en Faith No More bent! Laten we een nieuw genre verkondigen: theatrical metal, en Vulture Industries is de vaandeldrager!

<< vorige volgende >>