Byzantine - The Fundamental Component

Byzantine - The Fundamental Component

Label : Prosthetic Records | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Frank D. : Dit is nu wat men een groeidiamant noemt. Bij iedere luisterbeurt word ik enthousiaster over het werk van de Amerikaanse heren van Byzantine. 'The Fundamental Component' is namelijk een zeer geslaagde mix van metalcore en hard rock. En dat uit Amerika, komt het dan toch nog goed met dat land?

Afkomstig uit het muzikaal gesoleerde West Virginia weten Chris Ojeda (gitaar en zang) en kornuiten zich niet vastgeklonken aan een bepaalde dwangbuis van de plaatselijke muziekscne. En dat levert een zeer geslaagd, complex en energiek geluid op dat invloeden vertoond van ouderwetse Metallica, Dew- Scented en Testament. Ondanks de nogal technische aanpak van de mannen, weten de Amerikanen de valkuil om teveel te gaan 'pielen op de vierkante centimeter' vakkundig te vermijden en daardoor wordt dit geen moeilijke en 'intellectuele' metal. De tien composities op dit album duren weliswaar allemaal de nodige minuten, maar weten door een overdaad aan catchy riffs en veel (lees: heel veel) melodie toch de aandacht vast te houden. Sterker nog, na een aantal luisterbeurten geeft de CD steeds meer prijs en valt het op dat diverse nummers gewoon erg makkelijk in het gehoor liggen. Chapeau!

Een luistertip is het de opener 'Hatfield'. Het geeft direct een goede indruk van wat de luisteraar kan verwachten van de heren. Gitarist en zanger Ojeda grunt, gromt en praat en wordt muzikaal bijgestaan door een excellente en strakke drummer (Matt Wolfe) en bassist (Chris Adams). Tel daarbij op dat Tony Rohrbough op lead gitaar de solootjes en loopjes met een speels gemak en ogenschijnlijk nonchalance uit zijn mouw schudt en je weet dat er een 52 minuten durende dodenmans rit aankomt. Naast deze opener zijn ook het thrashy 'Stoning Judas' en het staccato gespeelde en dreigende 'My New Casket' zeker een aantal draaibeurten waard. En dan smijt Byzantine 'Kill Chain' eruit. Het nummer begint met Chris' furieuze stem die echter gedurende het refrein old school hard rock- achtig wordt en plotseling verbazingwekkend veel op Sammy Hagar in zijn Van Halen periode lijkt. Kippenvel en hulde, een perfecte kruisbestuiving.

Is er dan niets te verbeteren aan dit album? Nou, het zou niet juist zijn om te zeggen dat dit al perfect is. Zo zou de mix van het album voor mij wat minder clean hebben gemogen. Een beetje smeriger geluid zou waarschijnlijk de finishing touch zijn geweest. Maar goed, voor een debuutalbum is dit stomweg goed. De heren van het platenlabel Prosthetic Records verdienen een compliment. Ze hebben een neus voor talent, want na het uitstekende Cannae, brengen ze nu Byzantine. En ook dat is een band waar ik in de toekomst nog veel meer van verwacht te horen.

<< vorige volgende >>