Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Threshold - Legends Of The Shires

Threshold - Legends Of The Shires

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Wim : Ik was benieuwd naar het nieuwe album van Threshold, want alweer een tijd geleden konden we vernemen dat zanger Damian Wilson de band moest verlaten. En aangezien zijn stemgeluid een vrij bepalende rol vervulde in het totaalgeluid van de Britse progrockers, zou dat een grote verandering (kunnen) betekenen. Maar achteraf gezien valt dat wel weer mee. En dat komt door de vervanger van Wilson: niemand minder dan Glynn Morgan is namelijk terug! De zanger maakte natuurlijk al deel uit van Threshold beginjaren negentig. Vervolgens richtte hij de band Mindfeed op, een band met slechts twee (geweldige) albums op haar naam. Maar goed, Morgan is dus terug en zijn kenmerkende zang maakt dat deze nieuwe schijf van Threshold vertrouwd klinkt.

Ook gitarist Pete Morten verliet begin dit jaar de band maar hij wordt vooralsnog niet vervangen. Wellicht dat Glynn Morgan live nog wel wat gitaarpartijen mee speelt, want zoals we uit zijn Mindfeed periode weten, kan hij aardig uit de voeten op het snareninstrument. Ik ben eigenlijk wel enthousiast over deze nieuwe schijf. En op zich is dat wel verwonderlijk want in tegenstelling tot mijn voormalig collega Winston was ik niet zo enthousiast over voorgaande albums als ‘March Of Progress’ en ‘Dead Reckoning’. Ik weet niet of het komt doordat de dominante Wilson is verdwenen maar de band klinkt bevrijd. Heel fris, heel zelfverzekerd, met uitstekende composities en een dito uitvoering.

Het album opent met het prachtige, ingetogen ‘The Shire (part 1)’, een soort van intro naar het navolgende ‘Small Dark Lines’ de eerste single van het album. De riff van Groom is stevig en de toetsen en drums klinken fantastisch, een beetje als Porcupine Tree in haar beste dagen. En ja, de stem van Morgan is geweldig. Met ruim elf minuten volgt dan het langste nummer van het album, ‘The Man Who Saw Through Time’. Luister even naar het begin van dat nummer: de piano en de zanglijn. Schitterend. Damian Wilson zou dat nummer helemaal naar zijn hand hebben gezet; door de manier waarop Morgan zijn stem gebruikt krijgt iedereen ruimte. Dat is het grote pluspunt van Threshold 2.0. En iemand als Karl Groom weet die ruimte wel te benutten want zijn partijen in deze track zijn fantastisch smeuïg. Een van de mooiste liedjes van het album vind ik ‘Stars And Satellites’; hartstikke catchy en met een prachtrefrein. ‘On The Edge’ start met een heerlijke powerriff van Groom en stuwende keyboards van Richard West waarna het nummer als een midtempo beuker vervolgt.

CD2 vervolgt met ‘The Shire Part 2)’, een wederom prachtige opstap naar het complexe en stevige ‘Snowblind’, waarin een schitterend instrumentaal middenstuk verpakt zit. Het navolgende ‘Subliminal Freeways’ doet me wel wat denken aan Mindfeed, terwijl ‘State Of Independence’ de meest kwetsbare kant van de band laat horen. En na het derde deel van ‘The Shire’ volgt nog een lang, indrukwekkend nummer met ‘Lost In Translation’ en sluit ‘Swallowed’ het album ontzettend fijn af. Het moge duidelijk zijn: ik ben enthousiast over het nieuwe Threshold.

<< vorige volgende >>