Forsaken - Anima Mundi

Forsaken - Anima Mundi

Label : Golden Antenna | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Vorige maand hadden we de uitstekende release van Mar De Grises uit Chili, ditmaal is het Forsaken uit Malta die een verdienstelijk album op de markt brengt. Ook een locatie die we niet dagelijks tegenkomen! Geen funeral doom echter zoals bij Mar De Grises, maar Forsaken speelt traditionele doom metal in de stijl van Solitude Aeturnus. Een heldere stem en riffs die de verre neefjes zijn van deze van Black Sabbath.

Forsaken zelf is trouwens ook geen debutantenclubje want ze zijn al bezig sinds 1991 en worden in hun thuisland beschouwd als veteranen van de doom metal scene. In 1997 brachten zij hun eerste volledige cd uit 'Evermore'. De groep had te kampen met heel wat pech en gitarist van het eerste uur Daniel Magri, overleed in 2001. Toen de groep na lange tijd deze klap te boven kwam scheen het geluk hen eindelijk toe te lachen. Er werd een deal gesloten met Golden Lake Productions en in 2002 zag de MCD 'Iconoclast' het licht. Eén en ander had als gevolg dat Forsaken zich live kon presenteren op het befaamde Doom Shall Rise festival in 2003. En nu is er dus weer een volledig album 'Anima Mundi' waarbij we 52 minuten kunnen genieten van logge ritmes, onheilspellende teksten en melodieuze gitaarsolo's. Forsaken slaagt er prima in om het verleden en heden te bundelen in herkenbare songs, die weliswaar lang zijn maar een eigen sfeer uitdragen. Ze vormen allemaal een verhaal op zich, dat handelt over gelouterde melancholie, tristesse en droefenis.

De geest van vroege Black Sabbath dwaalt doorheen deze composities, aangedikt met dreigende toetsen, plotse gitaarsolo's en een moderner geluid. St. Vitus, Black Sabbath en Cathedral moeten zich allemaal genesteld hebben in het achterhoofd van Forsaken en daaruit is deze eigen interpretatie ontstaan, die een vlotter verloop kent dan de logge roots-doom van Cathedral maar er nog enige traditionele kenmerken van draagt. De muziek kent een vrij melodieus karakter en epische trekjes door de voordragende manier van zingen ('Sephiroth'). Daardoor vermijd ze de eentonigheid van sommige doom releases en zal ook voor de modale metal liefhebber interessant zijn om te beluisteren.

Opvallend is het gesproken stuk 'The Poet's Nightmare', geïnspireerd door de teksten van H.P.Lovecraft en hier meteen goed voor een aangrijpend stukje proza met kunstzinnig gesponnen achtergrond. Het sacrale, plechtige gevoel komt volledig tot uiting in het integere begin van 'Whispering Soul' dat tijd nodig heeft om aan te zwellen tot het volle doomgeluid. Talrijke acceleraties zorgen voor variatie, alsook de verschillende stemmen. Hier hoor ik later ook de invloed van Dio in de gezangen, terwijl een prachtige gitaarsolo tegen een bombastische achtergrond het feest compleet maakt. Psychedelische elementen komen eveneens aan de oppervlakte, vooral in het tien minuten durende 'The Eyes Of Prometheus' dat een meer slepend karakter kent en naar het einde toe nogal monotoon wordt, tenzij je de luisteraar in een zekere trance wilt doen belanden. Er wordt begeesterd gesoleerd in alle nummers op een aangename traditionele manier en ook 'Carpe Diem' leunt op die alom bekende Black Sabbath riffs terwijl 'All Is Accomplished' aanvangt met brede toetsen partijen. In het algemeen zal deze cd makkelijker aanslaan bij de modale metalfan die het rocken centraal stelt, meer dan het experimentele van Disillusion of het psychedelische van Mar De Grises. Back to the roots of doom, en daar is niets mis mee!

<< vorige volgende >>