Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ecnephias  - The Sad Wonder Of The Sun

Ecnephias - The Sad Wonder Of The Sun

Label : My Kingdom Music | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ook in de Italiaanse metalscène zijn er nog steeds bands die de doomy gothic van de jaren negentig als leidraad nemen om eigen composities te schrijven. Ecnephias is daar een goed voorbeeld van en dat doen ze al meer dan twaalf jaar met verdienstelijke platen zonder hoge toppen te scheren. Hun zesde studioalbum ‘The Sad Wonder Of The Sun’ is echter een positieve uitschieter. Goed, origineel kunnen we het niet noemen, maar het is een bijzonder aangename Mediterrane dark metal schijf van gelouterde muzikanten.

Nog steeds heeft Ecnephias een ontwapenende eenvoud en toegankelijkheid die hen vast wel wat fans zal opleveren die niet houden van complexe structuren. Anderzijds is de muziek doorspekt met zwevende synthesizers en op tijd en stond een mooie emotionele gitaarsolo, zodat we deze traditionele elementen goed kunnen smaken in hun persoonlijke mix van gothic metal, doom, lichte decadentie en dark wave. Leider Mancan speelt gitaar en zingt met lage gothic stem (denk aan Moonspell en Sisters Of Mercy), soms schakelt hij over naar ruwere zang in de buurt van grunts, terwijl er in de songs genoeg afwisseling zit om het boeiend te houden, meer dan op voorganger ’Ecnephias’. We zijn al meteen gecharmeerd door de trage, heldere gitaarklanken van opener ‘Gitana’, die spoedig overspoeld worden door zwevende synthesizers. Dit geluid doet ons sterk aan hun landgenoten van Inner Shrine denken.

Het Italiaanse accent speelt ons initieel parten, maar de link met Moonspell en Tiamat is wel een stijl die ons aanspreekt. Het doomachtige karakter van de muziek schept een aangrijpende sfeer en een melodieuze gitaarsolo is de kers op de taart. Zoals de band aangeeft is dit album meer toegankelijk en catchy dan zijn voorgangers (welke tot een trilogie behoorden). Dat wordt geïllustreerd door vlotte gothic songs als ‘Povo De Santo’ (incidenteel met wat vrouwelijke zang erbij), het strakke uptempo ‘The Lamp’ dat aan Sisters Of Mercy doet denken en de vlotte afsluiter ‘You’. De langste song uit de carrière van de band is ‘Sad Summer Night’ dat gesofistikeerde drums met zowel klare als schorre stem, orgel en weemoed goed samenvat in gotische sfeer. Bekijk de clip! In ‘Nouvelle Orleans’ worden we dan weer getrakteerd op een swingende reggae beat met western gitaren. En veel keyboards, want deze zijn talrijk aanwezig in alle songs. Ze klinken zelfs erg dreigend in ‘A Stranger’, terwijl men in de volgende songs zelfs enkele discobeats introduceert met dezelfde keyboards. Toch heeft dit allemaal een zekere mediterrane charme en levert Ecnephias het beste album tot nu toe af met ‘The Sad Wonder Of The Sun’. We hebben hem meteen een tweede maal beluisterd, zelfs al is de muziek niet complex. Een aanrader voor trouwe jaren negentig doom/gothic fans.

<< vorige volgende >>