Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Divinity Compromised - Terminal

Divinity Compromised - Terminal

Label : No Dust Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Divinity Compromised werd gevormd in 2009 en bestaat uit veteranen binnen de Chicago metal scene. De band wilt melodieuze en heavy muziek maken dat toch ook toegankelijk is. In 2013 kwam de band met zijn debuut, ‘A World Torn’, en mochten dat jaar zelfs spelen op ProgPower USA. Vier jaar heeft de band de tijd gehad om te werken aan nieuw materiaal en komen dit jaar met het vervolgalbum ‘Terminal’.

De band kan tevreden zijn want het is ze gelukt om toegankelijke, melodieuze, heavy muziek te maken, de muziek ligt namelijk redelijk in dezelfde lijn van bands als Circus Maximus en Pagan’s Mind. De muziek word gedragen door het puike werk van gitaristen Jeff Treadwell en Ben Johnson, die de ene na de andere vette riff spelen, maar ook Mike Mousel (drums) kan er wat van en zorgt voor veel dynamiek in de muziek. Andy Bunk (basgitaar) valt wat minder op, staat ook wat zachter in de mix, maar laat zeker geen steekjes vallen. Nee, aan de instrumentbeheersing en het enthousiasme zal het niet liggen. Er staan een aantal erg goede nummers op het album, zoals ‘The Definition Of Insanity’ en ‘Shelter In Place’, maar helaas kan dit niveau niet het hele album worden vastgehouden en staan er aantal minder sterke nummers op, zoals ‘The Last Refugee’ (hoewel de kleine stukjes met grunts daar wel goed klinken).

Het grootste probleem met dit album is toch, zoals vaak, de zang, niet dat Lothar Keller niet kan zingen, integendeel, hij is een prima zanger. Keller heeft echter niet zo’n groot bereik met zijn stem, mist hij op een aantal cruciale momenten net wat power, en zijn de zanglijnen niet altijd even interessant. Erg jammer want dat is net het verschil tussen een goed en héél goed album, als de Amerikanen een zanger hadden gehad met het niveau van Russel Allen (Symphony X) of Tommy Karevik (Kamelot/Seventh Wonder) dan hadden ze wellicht kunnen uitgroeien tot een grote naam. Wel kan ik positief zijn over de teksten, die erg kritisch over de wereld zijn, maar ook de master van Jens Bogren (hoeveel albums doet die man wel niet?) is wederom erg goed! Zeker de moeite waard om te luisteren, want al met al is het een goed album geworden.

<< vorige volgende >>