Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dawn Of Disease - Ascension Gate

Dawn Of Disease - Ascension Gate

Label : Napalm Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Sicktus : ‘Ascension Gate’ is alweer de vierde langspeler van dit Duitse vijftal sinds debuutplaat ’Legends Of Brutality’ uit 2011. Sinds de oprichting in 2003 heeft de band met hard werken en een constante kwaliteit een plekje verdient aan de top van de Duitse OSDM scene, iets wat zich tot nu toe heeft uitbetaald in lovende kritieken – met name sinds ’Crypts Of The Unrotten’ uit 2012 – en een stabiele stroom aan gave gigs.

Nu dus ‘Ascension Gate’. De plaat komt wat traag op gang: de slepende opener ‘Passage’ komt wat over als een uit de hand gelopen intro en weet me eerlijk gezegd niet echt te raken. Op ‘Perimortal’ en ‘Leprous Thoughts’ gaan we wel weer de goede kant op en laat Dawn Of Disease haar gevarieerde kant zien. Toch zijn dit ook nog niet meteen hun meest overtuigende tracks. Niet slecht tracks, maar we zitten inmiddels op 25% van de plaat en ik ben nog niet echt bij m’n strot gegrepen, terwijl ik daar bij Dawn Of Disease inmiddels wel van uitga, gebaseerd op hun eerdere werk.
Het klinkt wellicht wat als mierenneuken, maar juist in deze tijd waarin losse Spotify nummers en digitale downloads meer en meer de norm lijken, vind ik de opbouw van een album nog altijd een belangrijk aspect.

Afijn… Vanaf de vierde track ‘Beneath The Waters’ bewijzen de heren gewoon dat ze het maken van puike, pakkende death metal absoluut niet verleerd zijn. We krijgen volop variatie, tempo wisselingen, heerlijk rollende versnellingen en moddervette grooves voor onze kiezen. Vooral de uitstekende wisselwerking tussen allereerst beide gitaristen onderling en vervolgens ook tussen de harmonieën en ritmesectie blijven gelukkig sterke punten van Dawn Of Disease. De mix tussen melodieuze oldschool, zwaar Zweeds zagen en zo nu en dan een goed geplaatste blast is weliswaar niet de meest originele, maar voor het overgrote deel wel een verdomd lekkere en goed uitgevoerde, met ‘Mundus Inversus’ als magnum opus op ‘Ascension Gate’. Voeg aan die mix de sterke strot van Wisniewski toe en je hebt ondanks de ietwat valse start gewoon weer een dijk van een plaat. Met bonuspunten voor het vette artwork.

<< vorige volgende >>