Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Septicflesh - Codex Omega

Septicflesh - Codex Omega

Label : Season Of Mist | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Het was een open vraag of de overdonderende grootsheid van ’Titan’ nog ooit overtroffen zou worden. Als er immers één album is uitgebracht dat kan dienen als prototype van extreme metal versus bestudeerde klassieke muziek, dan moet het wel van Septicflesh komen. Wel, ‘Codex Omega’ zet de traditie verder en we kunnen stellen dat de overdadige gelaagdheid en het vernuft geëvenaard wordt.

Dat betekent dat je weer met geduld een vertrouwensfactor met de muziek dient op te bouwen, want er komt heel veel tegelijk op je af. Ja, beste lezers, extreme metal is soms complexer dan prog, neem dit van me aan. In elk geval voelt dit bij Septicflesh niet aan als een opgave, maar als een brok muziek waar we met plezier onze tanden in zetten. We duiken in de thematiek van het derde testament, de codex omega wat een einde impliceert en ontdekken de charme van dit album dat in drie verschillende studio’s werd opgenomen (eerst in Griekenland de basis, dan naar Tsjechië voor orkestratie en ten slotte naar Zweden om met Jens Bogren de mix en mastering te doen). Uiteraard stond zanger/bassist Seth weer in voor het artwork en er is een uitgebreid koor dat ruim aan bod komt en enkele gastmuzikanten op oud en duduk. De gebroeders Antoniou, samen met Sotiris en nieuwe (Poolse) drummer Krimh gingen niet over één nacht ijs om van hun tiende wapenfeit een memorabel schijfje te maken.

Met ‘Dante’s Inferno’ worden we ondergedompeld in de Hellenistische wereld van Septicflesh’s eschatologie. Na een kalm piano intro met strijkers schiet men los met kordate riffs en gretige grunts van Seth. Deze overweldigende entree wordt later ook nog van massieve koorzang voorzien. Retestrak vervolgt men met ‘3rd Testament (Codex Omega)’ met zijn dramatische melodieën. In ‘Portrait Of A Headless Man’ horen we duduk en dit etnische instrument komt op het einde heel dicht bij de menselijke zangstem. Maar bovenal is dit een heftig nummer met toch wat gotische toegankelijkheid her en der. Dat ervaren we ook in de single ‘Enemy Of Truth’ wat veel koorzang heeft. Een hoogtepunt is het vrij trage, maar o zo pakkende ‘Dark Art’ wat een prachtige interactie tussen de cleane zang van Sotiris V en de lage grom van Seth heeft. Ook in de volgende songs zijn contrasterende cleane zangpartijen de kers op de taart, terwijl het mediumtempo ‘Trinity’ start met akoestische gitaar, enige gotische invloeden herbergt, maar toch ook weer een donderend manifest wordt van deze meesters der symfonische death metal. Wie deze echelons uit de Mediterrane streken nog niet kent, maar fan is van Behemoth of Fleshgod Apocalypse nodigen we uit om ‘Codex Omega’ zeker te checken. Dit is namelijk, zoals ze zelf bezingen, dart art van hoge kwaliteit.

<< vorige volgende >>